Մայլին Քլասի հետապնդողի դատավճիռը․ վախեցնող նամակներ ու նվերներ

Դատավճիռ՝ տարիների վախից հետո․ Պիտեր Ուինձորի գործը

Բիրմինգհեմի Քրաուն դատարանի միջավայրում լարվածություն էր իշխում, երբ հնչեց դատավճիռը․ Պիտեր Ուինձոր, 61-ամյա տղամարդ Բիրմինգհեմից, մեղավոր ճանաչվեց հեռուստահաղորդավար Մայլին Քլասին և նրա Classic FM գործընկեր Քեյթի Բրեթվիքին հետապնդելու համար։ Ավելի քան չորս տարի Ուինձորի վախեցնող նամակներն ու անակնկալ փաթեթները երկուսին էլ թողեցին ահաբեկված և անապահով՝ նրանց մասնագիտական կյանքում բացելով մութ էջ։

Ինչպես հայտնում է Sky News-ը, Ուինձորի գործողությունները շարունակվել են 2020-ի մարտից մինչև 2024-ի օգոստոսը։ Դատարանում Քլասը պատմել է, թե ինչպես է «մաքուր ահ» զգացել, երբ ստացել է փաթեթ՝ օդային ատրճանակով, ձեռնաշղթաներով, ոստիկանության համազգեստով և այլ անհանգստացնող իրերով։ Royal Mail-ի կողմից իրեն հասցեագրված փաթեթի հայտնաբերումն իր համար շրջադարձային պահ էր՝ վտանգը հանկարծ դարձավ իրական ու անմիջական։

Վախեցնող նամակներ և անցանկալի նվերներ

Ուինձորի նամակները պարզ չէին։ Մեկում Քլասին անվանել է «անզգամ աղվես», մյուսում խոսել վայրի սագերի ու պատերազմի մասին, ինչն ավելի է շփոթեցրել և անհանգստացրել ստացողներին։ Բացի նամակներից, Ուինձորը ուղարկել է արծաթե սաղավարտ՝ «սուրբ պաշտպանության» մասին խորհրդավոր գրությամբ, անգամ նամականիշների հավաքածու։ Քեյթի Բրեթվիքը դատարանում ասել է, որ ստացել է մոտ 100 նամակ և նվեր՝ «խելահեղ» ու «անհավասարակշիռ» բովանդակությամբ։

Ինչպես ներկայացնում է Mirror-ը, Բրեթվիքը պարտադրված զգացել է տեղեկացնել Քլասին՝ համոզված լինելով, որ գործընկերը պետք է իմանա իրավիճակի մասին։ Երկուսի համար էլ փոստով ստացվող անակնկալները դարձել էին անցանկալի ու մշտական հիշեցում stalker-ի ներկայության մասին։

Հետապնդողի հոգեվիճակն ու դրդապատճառները

Դատավարության ընթացքում Ուինձորի հոգեկան առողջությունը դարձավ կենտրոնական հարց։ Ավելի քան 30 տարի պարանոյդ շիզոֆրենիա ախտորոշմամբ Ուինձորը մեղադրանքը չընդունեց՝ insanity-ի հիմքով։ Նա դատարանում ներկայացրեց, որ իր արարքները «կեղծ տարօրինակ» դերասանական խաղի մաս էին՝ նպատակ ունենալով ուշադրություն հրավիրել նպաստի վրա ապրող մարդկանց խնդիրներին։ Independent-ի տվյալներով՝ Ուինձորը ցանկանում էր լինել «վիճահարույց», որպեսզի մարդիկ ճանաչեն իրեն։

Ուինձորի նամակները չէին սահմանափակվում Քլասով և Բրեթվիքով։ Դատարանում պարզվել է, որ նա նախկինում նամակ է ուղարկել Շոտլանդիայի նախկին վարչապետ Նիկոլա Ստերջենին՝ նշելով, թե «արյամբ է ստորագրել» ու «հոգին նվիրել Սատանային»։ Չնայած դրան՝ 2023-ին ձերբակալվել է, բայց այն ժամանակ մեղադրանք չի առաջադրվել։ Իրականացված գործողությունները՝ բազմաթիվ կեղծ անուններով և անկանոն հաղորդակցությամբ, վկայում են մոլուցքի և անհավասարակշիռ վարքի մասին։

Զոհերի վրա ազդեցությունն ու իրավական արձագանքը

Մայլին Քլասի ու Քեյթի Բրեթվիքի համար հոգեբանական հետևանքները ծանր էին։ Քլասը պատմել է, թե օդային ատրճանակով փաթեթ ստանալուց հետո «անհանգստության» զգացումը դարձավ իրական։ Բրեթվիքը նշել է, որ իր անվտանգության համար վախ է ունեցել՝ հատկապես այն նվերներից հետո, որոնք ակնարկում էին վերահսկողություն։ Դատավոր Թոմ Ռոչֆորդը հաստատել է Ուինձորի արարքների տրավմատիկ բնույթը ու նշել դատավարության արտասովոր լինելը։

Ժյուրիները չորս ժամից ավելի քննարկումներից հետո միաձայն մեղավոր ճանաչեցին Ուինձորին։ Դատավորն ընդգծել է, որ պատժի տարբերակները ներառում են ազատազրկում կամ հոգեբուժական բուժում։ Վերջնական դատավճիռը կհրապարակվի Վարվիկի դատարանում։

Ընդհանուր իմաստ․ հետապնդում, հոգեկան առողջություն և հանրային անվտանգություն

Այս գործը ուշադրություն է հրավիրում stalking-ի, հոգեկան հիվանդության և հանրային անվտանգության հատման կետին՝ խնդրի լուծման բարդությունները ընդգծելով։ Ուինձորի շիզոֆրենիան կարևոր դեր խաղաց, սակայն դատարանը գտավ, որ նրա արարքները անցնում են օրենքի սահմանները։ Դատավարությունը ստիպեց մտածել՝ ինչպե՞ս պետք է հասարակությունը համատեղի հոգեկան հիվանդության հանդեպ կարեկցանքը և զոհերի պաշտպանությունը։ Ինչպիսի՞ միջոցներ կարող են կիրառվել՝ stalking-ը ժամանակին հայտնաբերելու ու կանխելու համար։

Քլասի ու Բրեթվիքի համար այս փորձությունը ընդգծեց հանրային դեմքերի խոցելիությունը թիրախավորված հետապնդման դեպքում, հատկապես երբ stalker-ը օգտվում է համակարգային բացերից։ Երկուսն էլ ստիպված էին պայքարել վախի ու անորոշության դեմ՝ հույսը դնելով գործընկերների և իրավապահների աջակցության վրա։ Դատավորի խոսքերը՝ Ուինձորը «ոչ ոքի չի հետևել և նրան չհայտնեցին, որ պետք է դադարեցնի նամակները» մինչև դատավարությունը, ընդգծում են հետապնդման գործերի միջամտության դժվարությունը։

Հաջորդ քայլերը և հանրային արձագանքը

Վերջնական դատավճռի հրապարակմանը սպասելիս ուշադրությունը կենտրոնացած է Ուինձորի պատժի և մեդիա ոլորտի ու հասարակության համար ստացված դասերի վրա։ Դատավճիռը հիշեցնում է, որ stalking-ը պարզապես անհարմարություն չէ՝ դա հանցագործություն է՝ խոր և երկարատև հետևանքներով։ Այն կարևորում է հստակ հաղորդակցության և աջակցության համակարգերի անհրաժեշտությունը՝ նման իրավիճակում հայտնվածներին աջակցելու համար։

Դատավարությունից հետո Քլասն ու Բրեթվիքը սկսել են բաց խոսել իրենց փորձի մասին՝ կոչ անելով մյուսներին ևս դիմել օգնության։ Նրանց պատմությունը վկայություն է դիմացկունության մասին՝ վախի պայմաններում, և կոչ՝ stalking-ի մասին բարձրաձայնելու ու համատեղ պայքարելու համար։

Պիտեր Ուինձորի դատավճիռը կարևոր պահ է ոչ միայն Մայլին Քլասի ու Քեյթի Բրեթվիքի համար, այլ նաև բոլոր նրանց, ովքեր լռությամբ են տանում stalking-ի հետևանքները։ Գործը հանրության ուշադրությունը սևեռում է stalking-ի դեմ պայքարի և հոգեկան առողջության իրավական համակարգի բարդություններին՝ ընդգծելով զոհերի պաշտպանության հրատապությունը։