Մարտի 1-ին Իրանի գերագույն առաջնորդ Ալի Խամենեիի մահվանից հետո, ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից իրականացված «Operation Epic Fury» ռազմական գործողությունը նպատակ ուներ ոչ միայն ոչնչացնել Իրանի ռազմական ներուժը, ըստ The New York Times-ի, այլև իրականացնել ռեժիմի փոփոխություն՝ Մահմուդ Ահմադինեժադին վերադարձնելով իշխանության։ Ծրագիրը ենթադրում էր Ահմադինեժադին ազատել տնային կալանքից և նրան դարձնել Խամենեիից հետո Իրանի նոր ղեկավար։
Սակայն այս պլանը հանդիպեց լուրջ խոչընդոտների։ Իրանի քաղաքական համակարգը ցուցաբերեց անսպասելի դիմադրողականություն, իսկ օպերատիվ սխալները հանգեցրին նրան, որ Ահմադինեժադը, վիրավորվելով հարձակման հետևանքով, հրաժարվեց համագործակցել և անհետացավ հանրային տեսադաշտից։ Բացի այդ, ակնկալվող ներքին ապստամբությունները չիրականացան, իսկ ռազմական հարվածները ոչնչացրին նաև այն չափավոր գործիչներին, որոնք կարող էին դառնալ բանակցային գործընթացի մասնակիցներ։
Այս ձախողումը վկայում է արտաքին միջամտության սահմանափակվածության մասին։ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից Ահմադինեժադի նման կոշտ գծի հետևորդի վրա խաղադրույք կատարելը ցույց է տալիս կարճաժամկետ քաղաքական հաշվարկների գերակայությունը երկարաժամկետ ռազմավարական կայունության նկատմամբ։ Ի վերջո, գործողությունը ոչ միայն չհասավ իր նպատակին, այլև ավելի ամրապնդեց Իրանի անվտանգային համակարգի դիրքերը՝ ցույց տալով, որ արտաքին ուժերը հաճախ թերագնահատում են Իրանի ներքին քաղաքական դինամիկայի բարդությունը։