Հայոց ցեղասպանության 111-րդ տարելիցին՝ 2026 թվականի ապրիլի 24-ին, աշխարհասփյուռ հայությունը և միջազգային հանրությունը հարգանքի տուրք մատուցեցին 1915-1923 թվականների զոհերի հիշատակին։ Այս տարվա հիշատակի միջոցառումները, սակայն, առանձնանում են անվտանգային և աշխարհաքաղաքական լուրջ մտահոգություններով, որոնք ուղղակիորեն կապված են ժամանակակից Հայաստանի ինքնիշխանության պաշտպանության հետ։
Իրավապաշտպաններն ու փորձագետները ընդգծում են, որ պատմական հիշողությունը պետք է ծառայի որպես գործիք՝ այսօրվա սպառնալիքներին դիմակայելու համար։ Առկա են չորս հիմնական մարտահրավերներ՝ պետական մակարդակով հայատյաց հռետորաբանությունը, «Արևմտյան Ադրբեջան» անվան տակ ՀՀ տարածքների նկատմամբ հավակնությունները, հայկական սուվերեն տարածքների օկուպացիան և հայ ռազմագերիների շարունակվող պահումը Բաքվում։ Միջազգային դատարանների որոշումները, ցավոք, հաճախ անտեսվում են, ինչը լրջագույն մտահոգություն է առաջացնում։
Միացյալ Նահանգներում քաղաքական դաշտը նույնպես լարված է։ Չնայած 2019 թվականին Կոնգրեսի և 2021 թվականին նախագահ Բայդենի կողմից Ցեղասպանության ճանաչմանը, ներկայիս վարչակազմի դիրքորոշումը քննադատության է ենթարկվում։ Ծերակուտական Ադամ Շիֆը և այլ գործիչներ մտահոգություն են հայտնել Ցեղասպանության հիշատակումից հրաժարվելու կամ դրա նշանակությունը նսեմացնելու փորձերի կապակցությամբ։ Այս ամենը ցույց է տալիս, որ Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և դատապարտման գործընթացը մնում է ոչ միայն պատմական արդարության, այլև ընթացիկ անվտանգության հարց։