«Չիվաս»–«Ամերիկա» ԱՄՆ Կլասիկոն ավարտվեց դրամատիկ ոչ-ոքիով

ԱՄՆ Կլասիկո. Մրցակցության սահմանները չեն ճանաչում

Արիզոնայի կենտրոնում՝ NFL-ի «Արիզոնա Կարդինալս»-ի մարզադաշտը, այս անգամ լցվեց ֆուտբոլային կրքով։ Հազարավոր երկրպագուներ՝ կարմիր, սպիտակ և կապույտ գույներով, հավաքվել էին ԱՄՆ-ի և Մեքսիկայի տարբեր անկյուններից՝ ականատես լինելու «Չիվաս»-ի և «Ամերիկա»-ի լեգենդար մրցավեճին։ Սա պարզապես ընկերական հանդիպում չէր, այլ պայքար, որը ջնջում էր ցուցադրական խաղի սահմանը։ Մթնոլորտը լարված էր, բոլորը զգում էին մրցակցության շունչը։

Թիմերը դուրս եկան խաղադաշտ, իսկ մարզիչներ Անդրե Ժարդինը («Ամերիկա») և Գաբրիել Միլիտոն («Չիվաս») փոխանակեցին բարեկամական ձեռքսեղմումներ։ Սակայն ներքուստ սպասումը մեծ էր։ Երկուսն էլ խաղադաշտ դուրս բերեցին ուժեղ կազմեր՝ «Ամերիկա»-ի պաշտպանությունը գլխավորում էին Ռոդրիգո Ագիրը, Բրայան Ռոդրիգեսը, Սեբաստիան Կասերեսը և Կրիստիան Բորխան։ «Չիվաս»-ը հակադարձեց՝ Ռիչարդ Լեդեսմա, Գիլբերտո Սեպուլվեդա, Խոսե Կաստիլյո, Օսո Գոնսալես և լեգենդար Խավիեր «Չիչարիտո» Էրնանդես։

Վաղ խաղի դրամա. Չիչարիտոն բացում է հաշիվը

Առաջին րոպեներից պարզ դարձավ՝ թիմերը պատրաստ չեն խաղաղ մեկնարկի։ «Չիվաս»-ը առաջինը գրավեց նախաձեռնությունը. Լեդեսմայի ուժեղ հարվածը շեղվեց և հայտնվեց տուգանային հրապարակում։ Թեուն Վիլկեն առաջինը արձագանքեց, փոխանցեց գնդակը վեց մետրանոցին։ Այստեղ, հարձակվողի բնազդով, Չիչարիտոն հայտնվեց ճիշտ պահին, գրավեց դարպասը և երկրպագուներին ցնծության մեջ գցեց։ Նրա նշանավորում-«կնքելու» ժեստը հուշում էր՝ «Չիվաս»-ը պատրաստ է տոնելու։

Սակայն «Ամերիկա»-ն չէր պատրաստվում թույլ տալ, որ մրցակիցը թելադրի խաղի ընթացքը։ Ռայտո Ռոդրիգեսը, Ագիրեն և Վիոլանտեն մեծացրին ճնշումը՝ փորձելով խոցել «Չիվաս»-ի պաշտպանությունը և դարպասապահ Վոլլիին մի շարք վտանգավոր պահերով։ Ուրուգվայցի կիսապաշտպան Սերվանտեսը երկու անգամ մոտ էր հավասարեցնելու հաշիվը, և առաջին խաղակեսի ավարտին լարվածությունն արդեն զգացվում էր։ Բայց «Չիվաս»-ը պահպանեց առավելությունը։

Երկրորդ խաղակես. «Ամերիկա»-ն գտնում է պատասխան

Երկրորդ խաղակեսի մեկնարկից հետո նորացվող կազմերը խաղին տվեցին նոր տեմպ։ Փոխարինումները հաճախակի էին, և խաղի դինամիկան գնալով աճում էր։ «Ամերիկա»-ն ավելի ագրեսիվ դարձավ, փնտրելով «Չիվաս»-ի պաշտպանությունում ճեղքեր։ Վերջապես, նրանց համառությունը արդյունք տվեց։ «Չիվաս»-ի պաշտպանությունում բաց թողնված պահը Ռոդրիգեսին հնարավորություն տվեց գոլային փոխանցում կատարել Վիկտոր Դավիլային։ Վերջինս առանց վարանելու ուժեղ ձախ ոտքի հարվածով գրավեց դարպասը՝ «Ամերիկա»-ի երկրպագուներին խենթացնելով։

Հաշիվը հավասարվեց՝ 1-1, և խաղը դարձավ իրական պայքար՝ երկու կողմերը ձգտում էին հաղթանակի։ Յուրաքանչյուր փրկվող հարված, յուրաքանչյուր պայքար, յուրաքանչյուր արագացում ավելի մեծ նշանակություն ստացավ։ Վերջին սուլիչը ազդարարեց խաղի ավարտը, բայց դրաման մնաց օդում՝ հիշեցնելով, թե ինչու այս մրցակցությունը երբեք չի կորցնում իր հրապուրանքը։

Մրցակցություն ու հպարտություն. սա ավելին էր, քան ընկերական խաղը

Թեև խաղը պաշտոնապես ընկերական էր, այն տանում էր պատմության ու հպարտության ծանրությունը։ «Ամերիկա»-ն խաղին մոտեցավ՝ «Տոլուկա»-ից ընդամենը մեկ միավորով հետ մնալով Լիգա Մեքսիկոյի գագաթին։ «Չիվաս»-ը, որը իններորդ տեղում էր՝ 17 միավորով, նույնպես ուներ պայքարի իր շարժառիթը։ Նախորդ հաղթանակը «Ամերիկա»-ի դեմ ավելի անկանխատեսելի էր դարձնում հանդիպումը։

Հանդիպմանը հետևեցին երկրպագուներ ամբողջ աշխարհից՝ TUDN և ViX հեռուստաալիքներով։ Խաղի մեկնարկը ԱՄՆ-ի ժամանակային գոտիներում տարբեր ժամերին էր, բայց իրական ժամանակը չափվում էր էմոցիաներով՝ յուրաքանչյուր րոպեն հագեցած մրցակցությամբ։

Վերջում, Արիզոնայում տեղի ունեցածը ավելին էր, քան պարզապես հաշիվը։ Դա մեքսիկական ֆուտբոլի ուժի դրսևորում էր՝ ունակ լցնելու մարզադաշտեր ու գրավելու սրտեր հայրենիքից հեռու։ Ոչ-ոքին երկու կողմերի երկրպագուներին թողեց սպասումով՝ գիտակցելով, որ հաջորդ գլուխը այս պատմական մրցակցությունում դեռ առջևում է։

Ինչպես հետևել խաղին և ինչ սպասել առաջիկայում

Բոլոր նրանք, ովքեր ցանկացան բաց չթողնել մրցավեճը, ընտրեցին TUDN և ViX հեռուստաալիքները՝ հանդիպումը դիտելով ԱՄՆ-ում։ Խաղի մեկնարկի ժամերը հարմարեցվել էին բոլոր հիմնական ժամանակային գոտիների համար, և երկրպագուները՝ թե՛ բարերում, թե՛ տանը, միավորվեցին այդ ֆուտբոլային տոնին։

Թիմերը շարժվում են առաջ՝ այս խաղի արդյունքը զգացնել տալով նաև առաջնությունում։ «Ամերիկա»-ի համար ոչ-ոքին պահում է լիգայի գագաթին մոտ լինելու շանսը։ «Չիվաս»-ի համար խաղը ցույց տվեց, որ իր դիրքը առաջնությունում չի սահմանափակում մրցակցային ոգին։

Էմոցիոնալ ու ազգային հպարտությամբ լցված այս գիշերը 1-1 հաշիվն ավելին էր, քան պարզապես արդյունք. դա վառ օրինակ էր, թե ինչպես ֆուտբոլը կարող է միավորել համայնքները, երբ պատմությունը ու հույսը միախառնվում են։ Երկու թիմերն էլ ցուցադրեցին դիմացկունություն ու վարպետություն, բայց իրական հաղթողը մնում է մրցակցության ոգին, որը շարունակում է ոգեշնչել սահմանից դուրս։