Խոլերան՝ որպես վարակիչ հիվանդություն, շարունակում է մնալ առողջապահական համաշխարհային մարտահրավեր, թեև վերջին տասնամյակներում ուշադրության կենտրոնում հաճախ հայտնվել են քրոնիկական, ապրելակերպով պայմանավորված հիվանդությունները։ Չնայած տեխնոլոգիական առաջընթացին, խոլերան պարբերաբար բռնկվում է այն տարածաշրջաններում, որտեղ խմելու ջրի և սանիտարական պայմանների հասանելիությունը սահմանափակ է։ Հիվանդությունը փոխանցվում է սննդի կամ ջրի միջոցով, որը աղտոտված է Vibrio cholerae մանրէով։ Խոլերայի ախտանիշներն են ջրային լուծը, փսխումը և արագ ջրազրկումը, որոնք կարող են լինել կյանքին սպառնացող՝ առանց ժամանակին բուժման։
Կանխարգելումը հիմնված է մաքուր ջրի, պատշաճ սանիտարական պայմանների և հանրային իրազեկման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային մասնակցությանը՝ սանիտարական կրթության, ջրի մաքրման և սննդի անվտանգության հարցերում։ Առողջապահական կազմակերպությունները, ինչպես օրինակ՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը և ՅՈւՆԻՍԵՖ-ը, աջակցում են արագ արձագանքման խմբերին՝ ապահովելով լուծույթներ ջրազրկման դեմ և հիգիենիկ փաթեթներ։
Խոլերայի դեմ պայքարը պահանջում է գլոբալ համագործակցություն և շարունակական ներդրումներ առողջապահական ենթակառուցվածքներում։ Մինչև 2030 թվականը նպատակ է դրվել զգալիորեն նվազեցնել խոլերայից մահացությունը և վերացնել հիվանդությունը որպես հանրային առողջության սպառնալիք։ Այս ուղղությամբ հաջողության հասնելու համար անհրաժեշտ է ոչ միայն տեխնոլոգիական առաջընթաց, այլև արդարության և համընդհանուր հասանելիության ապահովում առողջապահության ոլորտում։