Հին էպոսի նոր տեսլականը
Քրիստոֆեր Նոլանի վերջին կինեմատոգրաֆիական աշխատանքը՝ «Ոդիսական»-ը, ժամանել է այնպիսի ծանրակշիռ նշանակությամբ, որը ձգտում է վերաիմաստավորել մարդկության հիմնարար պատմություններից մեկը։ Հոմերոսի էպոսը էկրանավորելիս Նոլանը հեռանում է դիցաբանական հերոսության ավանդական պատկերումներից՝ կենտրոնանալով հակամարտության ներքին հետևանքների և այն մարդու մասնատված ինքնության վրա, որը փորձում է վերադառնալ մի աշխարհ, որն այլևս չի ճանաչում։ Մեթ Դեյմոնի գլխավոր դերակատարմամբ ֆիլմը Ոդիսևսին ներկայացնում է ոչ թե որպես խորամանկության վարպետ, այլ որպես մի ռազմիկ, որին հետապնդում է սեփական հնարամտության պատճառած ավերածությունների մեղքի զգացումը։
Փայլուն մտքի բեռը
Նոլանի պատմողական կառուցվածքը, մոնտաժող Ջենիֆեր Լեյմի աջակցությամբ, ժամանակը դիտարկում է որպես հեղուկ տարր՝ արտացոլելով Ոդիսևսի պայքարը՝ հաշտեցնելու իր անցյալը Տրոյական պատերազմում իր տուն՝ Իթակե վերադառնալու տանջալից ճանապարհի հետ։ Ֆիլմը ուղղակի թեմատիկ կապ է հաստատում Նոլանի նախորդ աշխատանքների հետ, մասնավորապես «Օպենհայմեր» և «Դյունկերկ» ֆիլմերի, Տրոյական ձին ներկայացնելով որպես հսկայական մեղքի և բարոյական ծանրության աղբյուր։
Դիցաբանություն և իրականություն
Ամբողջությամբ IMAX ձևաչափով նկարահանված ֆիլմը շեշտը դնում է շոշափելի, իրատեսական իրականության վրա։ Օպերատոր Հոյտե վան Հոյտեման պատկերում է լանդշաֆտներ, որոնք թվում են և՛ հին, և՛ անմիջական։ Այս իրատեսությունը տարածվում է նաև գերբնական տարրերի վրա, որտեղ դիցաբանական էակները պատկերված են որպես գոյաբանական սպառնալիքներ։ Դերասանական կազմը, ներառյալ Էն Հեթուեյը՝ Պենելոպեի դերում և Թոմ Հոլանդը՝ Տելեմաքոսի դերում, ապահովում է հուզական հենակետը, իսկ Թրեյվիս Սքոթի հայտնվելը հունական բարդի դերում պատմությանը հաղորդում է եզակի ժամանակակից երանգ։
Քննարկումներ և ներկայացվածություն
Ֆիլմը զգալի հանրային բանավեճեր է առաջացրել դերասանների ընտրության վերաբերյալ, մասնավորապես Լյուպիտա Նյոնգոյին Տրոյայի Հեղինեի դերում հաստատելու որոշման շուրջ։ Դերասան Քոլման Դոմինգոն «Jimmy Kimmel Live!»-ի ժամանակ անդրադարձել է քննադատությանը՝ նշելով պատմական գործիչների և դիցաբանական կերպարների միջև եղած տարբերությունը։