Անգլիայի ամենաանապահով շրջանները․ Ջեյվիկը կրկին առաջին տեղում՝ MHCLG-ի տվյալներով

Ջեյվիկը կրկին Անգլիայի անապահովության ցուցակի առաջին տեղում

Անգլիայի խորը սոցիալական անհավասարության խնդիրը կրկին հայտնվեց ուշադրության կենտրոնում՝ կառավարության նոր տվյալներով հաստատվելով, որ Ջեյվիկը՝ Էսեքսի շրջանի ծովափնյա թաղամասը, շարունակում է մնալ երկրի ամենաանապահով հատվածը։ Սա արդեն չորրորդ անգամ է, երբ Ջեյվիկը գլխավորում է բազմապատիկ անապահովության ինդեքսը, որը հրապարակում է Տուների, համայնքների և տեղական ինքնակառավարման նախարարությունը (MHCLG)։

Հրապարակված հաշվետվությունը ներկայացնում է մտահոգիչ պատկեր՝ Բլեքփուլի յոթ թաղամասեր ընդգրկված են տասը ամենաանապահովների ցանկում, իսկ Հեյսթինգսում և Ռոթերհեմում ևս մեկական թաղամաս։ Միդլսբրոն առանձնանում է՝ ունենալով ամենաբարձր մասնաբաժինը անապահով թաղամասերից, առաջ անցնելով Բիրմինգհեմից և Հարթլփուլից։ Այս արդյունքները ստացվել են եկամտի, հանցավորության, բնակարանային խնդիրների, կրթության, առողջության և զբաղվածության վերաբերյալ բազմաբնույթ տվյալների վերլուծության արդյունքում։

Անապահովության քարտեզը․ ազգային մարտահրավեր, տեղական իրականություն

Բազմապատիկ անապահովության ինդեքսը (IMD) դասակարգում է Անգլիայի 33,755 թաղամասերը՝ յուրաքանչյուրում մոտ 1,500 բնակիչ, ըստ յոթ հիմնական ոլորտի՝ եկամուտ, զբաղվածություն, կրթություն, առողջություն և հաշմանդամություն, հանցագործություն, բնակարանային և ծառայությունների արգելքներ, ինչպես նաև բնակավայրի միջավայր։ Այս տվյալները ձևավորում են սոցիալական ու տնտեսական դժվարությունների մանրամասն քարտեզ՝ երկիրը բաժանելով տաս դեկիլների՝ ամենաանապահովից մինչև ամենաապահովը։

Չնայած անապահովությունը տարածված է ողջ Անգլիայում, հյուսիսն ու միջին շրջաններն առանձնանում են բարձր խտությամբ։ Հյուսիսարևելքում և Հյուսիսարևմուտքում ամենաանապահով խմբում է հայտնվում թաղամասերի ավելի քան հինգից մեկը, մինչդեռ Լոնդոնում, Հարավ-արևմուտքում ու Արևելյան Անգլիայում՝ մոտ 25-ից մեկը։ Հարավ-արևելքը լավագույնն է, որտեղ ամենաանապահով դեկիլում է հայտնվում միայն 33-ից մեկը։

Սակայն, նույնիսկ բարեկեցիկ շրջաններում կան մեկուսացված անապահով համայնքներ՝ պայքարող բարեկեցության մեջ։ Վերջին տվյալները ցույց են տալիս, որ 65% տեղական ինքնակառավարման մարմինների տարածքում կա գոնե մեկ «բարձր անապահով» թաղամաս՝ 2019-ի 61%-ից փոքր աճ։

Թվերի հետևում՝ մարդիկ ու համայնքներ

Թվերը սառը են, բայց միայն մասամբ են ներկայացնում իրականությունը։ Ջեյվիկը, օրինակ, արդեն երկար տարիներ Անգլիայի անապահովության խորհրդանիշն է։ Երբևէ աշխույժ հանգստավայրն այսօր հաճախ է հայտնվում զեկույցներում, իսկ 2018-ին այն այցելել է ՄԱԿ-ի ծայրահեղ աղքատության հատուկ զեկուցողը։ Տեղացի բնակիչ Քրիստոֆեր Թոմփսոնը, 60 տարեկան, ասում է․ «Ջեյվիկը անապահով է, ներդրումներ են պետք, երեխաների համար ոչինչ չկա։ Բայց համայնքը հրաշալի է՝ բոլորը միմյանց օգնում են»։

Այս ձայները լրացնում են տվյալները։ ՄԻԴ-ի թվերը ցույց են տալիս հարաբերական անապահովություն, սակայն ոչ բոլոր բնակիչներն են դժվարություններ կրում, և ոչ բոլոր ապահով տարածքների մարդիկ են բարեկեցիկ։ Սակայն խնդիրները՝ թերֆինանսավորված ծառայություններ, սահմանափակ աշխատանքային հնարավորություններ, բնակարանային արգելքներ, շարունակական են։ Տենդրինգի շրջանային խորհրդի ղեկավար Մարկ Ստեֆենսոնը Ջեյվիկը նկարագրում է որպես «իրապես յուրահատուկ վայր» և կոչ է անում կառավարությանը՝ լրացուցիչ ֆինանսավորում տրամադրել։

Խորհրդարանի անդամ Նայջել Ֆարաջը, որի ընտրատարածքում է Ջեյվիկը, անկեղծորեն նշում է, որ առաջընթացը դանդաղ է։ «Կատարում եմ հնարավորներս, բայց մեկ մարդու կարողությունների սահման կա»,– ասել է նա լրագրողներին։ Ֆարաջը պնդում է, որ իր ջանքերով զբոսաշրջությունը աճել է, բայց ավելի խորքային խնդիրները մնում են։

Կառավարության արձագանքն ու շարունակվող քննարկումները

Տեղական ինքնակառավարման և անօթևանության նախարար Ալիսոն ՄագԳովերն այս թվերը համարել է «դաժան դատապարտում համակարգի, որը որոշ համայնքներ կոտրել է, խորհուրդները հասցրել ֆինանսական ճգնաժամի եզրին, իսկ բնակիչները ստիպված են զգալ ծառայությունների կրճատման հետևանքները»։ Նա նշել է վերջին նախաձեռնությունները՝ երեխաների զարգացման համար 500 միլիոն ֆունտի ներդրում, անվճար դպրոցական սննդի ընդլայնում, և 1 միլիարդ ֆունտի հակաճգնաժամային ծրագիր։

Նախորդ կառավարությունն օգտագործել է անապահովության տվյալները նաև «Հավասարեցման» դրամաշնորհների և «Հպարտություն տեղում» 5 միլիարդ ֆունտի նոր ծրագրի համար։ Այնուամենայնիվ, 2025-ին ամենաանապահով ճանաչված տարածքների 82%-ը արդեն այդ կարգավիճակում էին 2019-ին՝ վկայելով, որ փոփոխություններն անհետաձգելի են և հիմնական դժվարությունները շարունակում են մնալ։

Հատկապես ծանր վիճակում են արդյունաբերական անցյալ ունեցող քաղաքները, որոշ ծովափնյա քաղաքներ և Արևելյան Լոնդոնի հատվածները։ Լոնդոնում՝ Տաուեր Հեմլեթսը և Հեքնին առաջատար են երեխաներ ունեցող ընտանիքների եկամտային անապահովությամբ, իսկ տարեցների շրջանում՝ ինը շրջաններից իննը նույնպես մայրաքաղաքում են։

Լիվերպուլը, որ 2019-ին երկրորդ տեղում էր, այժմ դուրս է եկել տասնյակից, սակայն առողջության ոլորտում շարունակում է համարվել ամենաանապահովը՝ թաղամասերի ավելի քան 60%-ը այդ կարգավիճակում է։

Ի՞նչ է սպասվում հետո

IMD-ն միայն գիտական գործիք չէ։ Դրա տվյալները ուղղորդում են տեղական ծառայությունների ֆինանսավորումը, ազդում քաղաքական որոշումների վրա և ձևավորում սոցիալական արդարության քննարկումները Անգլիայում։ Սակայն ինդեքսը չի չափում՝ արդյոք տարածքը բարելավվել է կամ վատթարացել, այլ միայն՝ ինչպես է փոխվել մյուսների համեմատ։ Սա նշանակում է, որ անապահովության մասշտաբը հստակ է, սակայն իրական առաջընթացի հետևելը՝ ավելի բարդ։

Շոտլանդիան, Ուելսը և Հյուսիսային Իռլանդիան ունեն իրենց բազմապատիկ անապահովության ինդեքսները, որոնք հրապարակվում են առանձին։ Ներկայումս Անգլիայի ինդեքսը մնում է հիմնական գործիք՝ հասկանալու համար, թե որտեղ է առավել անհրաժեշտ միջամտությունը, և ինչու որոշ համայնքներ, ինչպես Ջեյվիկը, շարունակում են ամեն տարի պայքարել։

MHCLG-ի այս նոր տվյալները արտացոլում են Անգլիայի շարունակվող պայքարը անապահովության դեմ։ Դրանք ցույց են տալիս ոչ միայն աշխարհագրությունը, այլև այն համայնքների տոկունությունը, որոնք պայքարում են դժվարությունների դեմ։ Քաղաքական նախաձեռնությունները հույս են ներշնչում, սակայն իրական առաջընթացը կախված է երկարաժամկետ ներդրումներից և պատրաստակամությունից՝ դիմագրավելու բազմաշերտ անհավասարությունները, որոնք ձևավորել են այս վայրերը տարիների ընթացքում։