Լինդի Ուեսթի «Adult Braces» նոր հուշագրության հրապարակումը հանրային լայն քննարկումների առիթ է դարձել՝ վեր հանելով սերնդային տարբերությունները հարաբերությունների ընկալման հարցում։ Ուեսթը, որը հաճախ դիտարկվում է որպես X սերնդի և միլենիալների միջև կամուրջ հանդիսացող գրող, իր գրքում անդրադառնում է պոլիամորիային՝ որպես ինքնաբացահայտման միջոց։ Սակայն քննադատները, ներառյալ Slate-ի վերլուծաբանները, կասկածի տակ են դնում նման հարաբերությունների կայունությունն ու դրդապատճառները՝ առաջացնելով ավելի լայն բանավեճ անձնական ազատության և սոցիալական ակնկալիքների մասին։
Այս քննարկումները տեղի են ունենում մի ժամանակաշրջանում, երբ X սերունդը, որը հայտնի է իր կոփվածությամբ, բախվում է աննախադեպ ճնշումների։ Իրենց մանկության տարիներին, երբ ընտանեկան կառուցվածքները փոփոխվում էին, իսկ աջակցության համակարգերը՝ սահմանափակ, այս սերունդը սովորեց դժվարությունները հաղթահարել ներքին ռեսուրսների հաշվին։ Այսօր նրանք միաժամանակ հոգ են տանում իրենց երեխաների և ծերացող ծնողների մասին՝ հաճախ մնալով հույզերը ներսում պահելու սովորույթին հավատարիմ։
Այս համատեքստում հարաբերությունների նոր մոդելների նկատմամբ քննադատությունը կարելի է դիտարկել որպես բախում երկու տարբեր աշխարհայացքների միջև։ Մինչ նոր սերունդը փորձում է հարաբերություններում թափանցիկության և ճկունության հասնել, X սերունդը հաճախ հենվում է իր պատմական փորձի վրա, որտեղ անկախությունն ու ինքնուրույնությունը եղել են գոյատևման հիմնական գրավականը։ Ուեսթի գրքի շուրջ ծավալված աղմուկը վկայում է այն մասին, որ անձնական կյանքի սահմանների և ավանդական արժեքների միջև հավասարակշռություն գտնելու խնդիրը մնում է չափազանց արդիական։