Հաագայի միջազգային դատարանը (ICJ) վերջերս ընդունեց պատմական որոշում՝ հաստատելով, որ գործադուլ անելու իրավունքը պաշտպանված է Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ԱՄԿ) 1948 թվականի կոնվենցիայով։ Թեև այս որոշումը խորհրդատվական բնույթ է կրում, այն հիմնարար նշանակություն ունի աշխատանքային իրավունքի համար՝ հնարավորություն տալով արհմիություններին ավելի ուժեղ դիրքերից հանդես գալ գործատուների և պետական մարմինների դեմ։
Այս իրավական տեղաշարժը համընկնում է ամբողջ աշխարհում տրանսպորտային և ենթակառուցվածքային ոլորտներում լարվածության աճի հետ։ Շոտլանդիայի խոշորագույն օդանավակայանների աշխատակիցները պատրաստվում են գործադուլների՝ աշխատավարձերի վերաբերյալ վեճերի պատճառով, ինչը սպառնում է խաթարել Աշխարհի գավաթի և Համագործակցության խաղերի ընթացքը։ Միաժամանակ, Պալմա դե Մալյորկայի օդանավակայանում սպասվում են անորոշ ժամկետով գործադուլներ՝ ուղղված սահմանափակ կարողություններ ունեցող ուղևորների սպասարկման ծառայություններին։
Այս իրավիճակը ցույց է տալիս, որ գործատուներն այլևս չեն կարող հեշտությամբ հիմնավորել գործադուլների սահմանափակումները՝ միայն տնտեսական կայունության պատրվակով։ Samsung-ի օրինակը, որտեղ հաջողվեց կանխել գործադուլը՝ համաձայնության գալով աշխատավարձերի բարձրացման շուրջ, ցույց է տալիս, որ խոշոր կորպորացիաները պետք է հարմարվեն աշխատուժի նոր իրավական պաշտպանվածությանը։ Առաջիկայում աշխատանքային վեճերը դառնալու են ոչ միայն տնտեսական, այլև բարդ իրավական գործընթացների առարկա։