Հիդեո Կոջիման պաշտպանում է իր տեսլականը՝ «Death Stranding 2»-ի շուրջ աճող քննարկումների ֆոնին

Հիդեո Կոջիման արձագանքում է «Death Stranding 2»-ի «քիչ զվարճալի» լինելու վերաբերյալ պնդումներին

Վիդեոխաղերի աշխարհում քիչ են այն անունները, որոնք կարող են նույնքան լայն քննարկումներ և հետաքրքրություն առաջացնել, որքան Հիդեո Կոջիման։ «Metal Gear» շարքի և խորհրդավոր «Death Stranding»-ի հեղինակը մշտապես խախտել է սահմանները և դուրս եկել սպասումներից։ Այժմ, երբ «Death Stranding 2: On the Beach»-ը արդեն խաղացողների ձեռքում է, ոլորտում նոր քննարկումներ են ծավալվում՝ ոչ միայն խաղի բովանդակության, այլև ստեղծագործական փիլիսոփայության շուրջ։

Վերջին վիճաբանությունը սկսվեց, երբ խաղի կոմպոզիտոր Վուդքիդը Rolling Stone-ին տված հարցազրույցում նշեց, որ Կոջիման անհանգստանում էր, թե փորձնական խաղացողները «չափազանց շատ են վայելում» խաղը, և դրանով կարծես թե միտումնավոր այն դարձրել է քիչ զվարճալի՝ խուսափելով զանգվածային հաջողությունից։ «Եթե բոլորը հավանում են, դա նշանակում է՝ դա մեյնսթրիմ է, արդեն մշակված, և ես դա չեմ ուզում»,- մեջբերել է Վուդքիդը Կոջիմային։

Կոջիման անմիջապես արձագանքեց այս պնդումներին՝ The Washington Post-ին տված հարցազրույցում։ «Կարծում եմ՝ Վուդքիդի ասածի նրբերանգը ճիշտ չի փոխանցվել»,- ասաց Կոջիման։ «Ես միտումնավոր չեմ փորձել խաղը տարօրինակ դարձնել։ Իմ ասածն այն էր, որ այն չպետք է լինի հեշտությամբ յուրացվող։ Այն, ինչ հեշտ մարսվող չէ, երկար է մնում մարդու մեջ։ Այդ պատճառով եմ ուզում անել բաներ, որոնք տարբեր են»։

Խաղը հարմարեցվել է խաղացողներին, ոչ թե զանգվածին

Կոջիմայի խոսքով՝ խաղը ոչ թե հեռացվել է խաղացողներից, այլ հակառակը՝ դարձվել է ավելի հասանելի ու խաղարկելի՝ ներքին փորձարկումների արձագանքներին համապատասխան։ «Խաղը փոխել եմ, որ այն ավելի հաճելի ու հասկանալի լինի օգտվողների համար»,- շեշտեց նա։ Դրա համար նա կատարել է փոփոխություններ կերպարների երկխոսություններում և պատմողական հստակության մեջ։ Առաջին խաղում կերպարները հաճախ խոսում էին մետաֆորներով՝ թողնելով խաղացողներին անորոշության մեջ։ Այժմ Ֆրաջայլի (Լեա Սեյդու) և Հիգսի (Թրոյ Բեյքեր) նման կերպարներն ունեն ավելի պարզ ու ուղղակի խոսք։ «Փոխեցի Ֆրաջայլի խոսքերը, որտեղ մարդիկ լավ չէին հասկանում, և ավելի մանրամասն բացատրեցի որոշ հատվածներ»։

Այս զարգացումը միտումնավոր է։ Կոջիման համեմատում է փոփոխությունը կինոյին. «Դա նման է «Օտարը»-ից («Alien») դեպի «Օտարները» («Aliens») անցմանը»։ Առաջին խաղի խորհրդավորությունը տրամաբանորեն տեղը զիջում է շարունակության ավելի բացահայտ հակամարտությանը։ «Death Stranding 2»-ում, երբ աշխարհն արդեն ծանոթ է խաղացողներին, պատմությունը շարժվում է առաջ՝ ներկայացնելով նոր վտանգներ, ինչպիսին են գերզորեղ «Ghost Mechs»-երը։ Գործողությունները տեղի են ունենում Ավստրալիայում՝ առաջին խաղի իրադարձություններից տասնմեկ ամիս անց։

Շարունակության կենտրոնում է Սեմ Փորթեր Բրիջեսը (նորից Նորման Ռիդուս), ով իր դաշնակիցների հետ փորձում է վերամիավորել մարդկությունը և կանխել նրա ոչնչացումը։ Ֆրաջայլի ու Հիգսի նման կերպարները ստացել են ավելի հասկանալի մոտիվացիաներ՝ պարզ հաղորդելով իրենց նպատակները խաղացողին։

Կոջիմայի ստեղծագործական մոտեցումը և անխափան ազդեցությունը

«Death Stranding»-ը սկզբում նախատեսված էր որպես ինքնուրույն նախագիծ, սակայն, Կոջիմայի խոսքերով, ստեղծագործական գործընթացը իր հունով է գնացել։ «Մտքեր, պատմություններ ու ենթաշարքեր ինքնաբերաբար առաջացան։ Նույնիսկ երբ դեռ աշխատում էինք հիմնական խաղի վրա, արդեն մտածում էի հավելումների, շարունակությունների և սպին-օֆների մասին»։ Այդ օրգանական զարգացումն է, ըստ Կոջիմայի, որը պահում է իր աշխատանքները թարմ և անկանխատեսելի։

Նրա հակումը ոչ ստանդարտի հանդեպ միշտ բաժանել է լսարանին, բայց նաև ամրապնդել է նրան որպես ոլորտի ամենաազդեցիկ հեղինակներից մեկը։ Ինչպես ընդգծում է SSBCrack News-ը, նրա նպատակը պարզապես տարօրինակություն ստեղծելը չէ, այլ՝ փորձառություն, որը երկար կմնա խաղացողի մոտ։ «Նպատակն այն է, որ խաղը ոչ միայն զվարճացնի, այլ նաև թողնի ինչ-որ բան, որ խաղացողը երկար ժամանակ մտածի դրա մասին»։

Այս փիլիսոփայությունը ազդում է նաև ոլորտի վրա։ Մինչ Կոնամին շարունակում է Կոջիմայի ժառանգությունը նոր «Metal Gear» վերաթողարկումներով, ոլորտի առաջատարները, ինչպես Atari-ի տնօրեն Ուեյդ Ռոզենը, երազում են տեսնել Կոջիմայի ավելի քիչ հայտնի ստեղծագործությունների վերադարձը։ CBR-ին տված հարցազրույցում Ռոզենն ասել է, որ կցանկանար ժամանակակից «Snatcher»-ի վերաթողարկում՝ նույնիսկ ռիսկով։ «Չգիտեմ՝ հաջողություն կունենա, թե ոչ, բայց ամեն դեպքում կփորձեմ դա կյանքի կոչել, քանի որ շատ կցանկանայի աշխատել այդ խաղի վրա»։ Կոջիմայի արխիվը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերնդի խաղացողների և ստեղծողների։

Ընդհանուր բանավեճը. Ի՞նչ է «զվարճալի» խաղը

«Death Stranding 2»-ի շուրջ «զվարճալիության» քննարկումը վեր է հանում խորքային հարց՝ ի՞նչ ենք մենք սպասում խաղերից։ Միայն զվարճանք, թե՞ նաև պատմություններ, որոնք մարտահրավեր են նետում և մտածելու տեղիք տալիս։ Կոջիմայի խաղերը միշտ եղել են այս սահմանագծի վրա։ Ոմանց համար դրանք գլուխգործոցներ են, մյուսների համար՝ լուծում չպահանջող հանելուկներ։

Սակայն «Death Stranding 2»-ի շուրջ բուռն քննարկումները փաստում են՝ Կոջիմայի համարձակությունը շարունակում է կարևոր լինել։ Այսօր, երբ ոլորտը հաճախ ընտրում է ապահով ճանապարհներ, Կոջիման հիշեցնում է, որ արվեստն ու զվարճանքը միշտ նույնը չեն, և երբեմն ամենահիշվող ճանապարհները հենց նրանք են, որ չեն անցնում հարթ ուղիով։

Կոջիմայի տեսլականի պաշտպանությունը՝ ստեղծագործական համոզմունքի օրինակ է։ Հրաժարվելով հարմարավետից ու սովորականից՝ նա իր խաղերը դարձնում է ոչ միայն խաղարկելի, այլև իմաստալից՝ թողնելով խորը հետք թե՛ խաղացողի, թե՛ ողջ ոլորտի վրա։