1746 թվականին Քալոդենի ճակատամարտում յակոբինյան ուժերի ջախջախիչ պարտությունից հետո բրիտանական կառավարությունը ձեռնամուխ եղավ շոտլանդական կլանային համակարգի վերջնական ոչնչացմանը։ Դրա համար ընդունվեց «Հագուստի մասին» օրենքը (Dress Act), որը նպատակ ուներ ճնշել գելերի մշակութային ինքնությունը։
Օրենքը և մահապատժի առասպելը
Օրենքը արգելում էր տղամարդկանց և տղաներին կրել «Հայլենդյան հագուստ»՝ մասնավորապես կիլտ և թարթան։ Ի հակադրություն ժամանակակից առասպելների, որոնք պնդում են, թե թարթան կրելը մահապատիժ էր ենթադրում, իրականում պատիժը բանտարկությունն էր կամ յոթ տարով աքսորը ամերիկյան գաղութներ՝ կրկնակի խախտման դեպքում։
Մշակութային ճնշումներ
Ճնշումները տարածվեցին նաև պայուսակաձև սրինգի՝ շոտլանդական վոլինկայի վրա, որը դիտվում էր որպես «պատերազմի գործիք»։ Ունենալով ազգային հագուստի և երաժշտության արգելք՝ իշխանությունները փորձում էին հարկադրել ձուլումը բրիտանական կայսերական ինքնությանը։ Օրենքը գործեց մինչև 1782 թվականը, երբ արդեն շոտլանդական հասարակական կառուցվածքը անդառնալիորեն փոխվել էր։