Հունիսի 23-ին Իռլանդիայի բնակիչները նշում են Սուրբ Հովհաննեսի նախատոնակը (St. John’s Eve), որը հայտնի է նաև որպես «Խարույկների գիշեր»։ Այս ավանդույթը, որը միավորում է կելտական ամառային արևադարձի հնագույն տոնակատարությունները և Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան քրիստոնեական տոնը, շարունակում է մնալ իռլանդական գյուղական համայնքների մշակութային կյանքի կարևոր մասը։
Ինչպես հաղորդում է Roots Revealed-ը, պատմականորեն այս գիշերը մեծ նշանակություն է ունեցել գյուղատնտեսության համար։ Հնում գյուղացիները խարույկներ էին վառում՝ հավատալով, որ դրանք պաշտպանում են բերքը և ապահովում հաջող տարի։ «Bonfire» (խարույկ) բառն ինքնին ծագել է «ոսկրերի այրում» (bone-fire) հին սովորույթից։
Ժամանակակից Իռլանդիայում ավանդույթը պահպանվում է տարբեր ձևերով։ Կոնեմարա շրջանում տեղի համայնքները շարունակում են մեծ խարույկներ վառել, որոնք լուսավորում են գիշերային լանդշաֆտը։ Դերի կոմսության Մալագնամոյա բլրի վրա տեղի բնակիչները սերնդե-սերունդ հավաքվում են՝ վառելու ավանդական կրակը, որը, ըստ Roots Revealed-ի, օրհնվում է տեղի հոգևորականի կողմից։
Թեև գյուղատնտեսական ծիսակարգերը ժամանակի ընթացքում նվազել են, խարույկների շուրջ հավաքվելու սովորույթը պահպանում է իր խորհրդանշական նշանակությունը։ Connemara Coastal Cottages-ի տվյալներով՝ ժողովրդական հավատալիքները կապված են եղել պաշտպանության և պտղաբերության հետ. մարդիկ կրակի մոխիրը օգտագործել են հողի բերրիությունը բարձրացնելու, իսկ ծուխը՝ անասուններին հիվանդություններից պաշտպանելու համար։ Այսօր այս միջոցառումը ծառայում է որպես համայնքային միասնության և պատմական ժառանգության պահպանման կարևոր հարթակ։