Մեքսիկայի նախկին նախագահ Անդրես Մանուել Լոպես Օբրադորը, որը 2024 թվականին հեռացել էր ակտիվ քաղաքականությունից, կրկին հայտնվել է հանրային ուշադրության կենտրոնում՝ հանդես գալով ԱՄՆ-ի գործող վարչակազմի հասցեին կոշտ քննադատությամբ։ X սոցիալական հարթակում հրապարակված իր ուղերձում Լոպես Օբրադորը Վաշինգտոնին մեղադրել է «միջամտողական և անբարեխիղճ գործելաոճի» մեջ, որն, ըստ նրա, նպատակ ունի թուլացնել «Մորենա» իշխող կուսակցությունը և աջակցել մեքսիկական աջակողմյան ընդդիմությանը։
Նրա այս հայտարարությունը հնչել է Մեքսիկայի գործող նախագահ Կլաուդիա Շեյնբաումի համար բարդ ժամանակահատվածում։ Վերջին շաբաթների ընթացքում Մեխիկոյի և Վաշինգտոնի միջև հարաբերությունները սրվել են՝ պայմանավորված թմրակարտելների հետ մեքսիկացի բարձրաստիճան պաշտոնյաների կապի մասին ԱՄՆ-ի մեղադրանքներով և մեքսիկական տարածքում ամերիկյան հատուկ ծառայությունների ոչ լիազորված գործողություններով։
Անվտանգություն և տնտեսական ռիսկեր
Երկկողմ լարվածության առանցքում ԱՄՆ արդարադատության նախարարության ապրիլյան մեղադրանքներն են տասը մեքսիկացի պաշտոնյաների նկատմամբ՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության գործով։ Այս գործընթացը ներառում է նաև Սոնորա և Տամաուլիպաս նահանգների նահանգապետերի վիզաների չեղարկումը։ Թեև ԱՄՆ-ն այս գործողությունները ներկայացնում է որպես կոռուպցիայի դեմ պայքար, Լոպես Օբրադորը պնդում է, որ դրանք քաղաքական մանևր են՝ երկրում ապակայունացում մտցնելու համար։
Իրավիճակը լուրջ ռիսկեր է պարունակում տնտեսության համար։ ԱՄՆ-ի կողմից հնարավոր առևտրային սակագների սահմանումը կարող է լրջորեն վնասել երկու երկրների միջև առևտրային միջանցքին։ Շեյնբաումի վարչակազմի համար գլխավոր մարտահրավերը մնում է ազգային ինքնիշխանության պաշտպանությունը՝ առանց Վաշինգտոնի հետ առևտրային կապերի խզման։
Վերլուծություն. Ինքնիշխանություն ընդդեմ աշխարհաքաղաքական ճնշման
Լոպես Օբրադորի հռետորաբանությունը նշանավորում է 2025 թվականի համեմատաբար կայուն հարաբերությունների ավարտը։ Նախկին նախագահը փորձում է քաղաքական վահան դառնալ Շեյնբաումի համար՝ պնդելով, որ Թրամփի ներկայիս կոշտ գիծը պայմանավորված է նրա շրջապատի «կեղծ բարեկամների» ազդեցությամբ։ Սակայն իրականում խնդիրն ավելի խորն է. ԱՄՆ-ի քաղաքականությունը Մեքսիկայի նկատմամբ փոխվել է՝ կապված սահմանային անվտանգության նոր չափանիշների հետ։ Շեյնբաումի կառավարության դիմացկունությունը կախված կլինի նրանից, թե որքանով նրան կհաջողվի թմրակարտելների դեմ պայքարը տարանջատել ԱՄՆ-ի միջամտողական քաղաքականությունից։