Լորենց Կրաուսի հեռուստատեսային խոստովանությունը հանգեցրեց ծնողների սպանության բացահայտմանը

Հրապարակող՝

53-ամյա Լորենց Կրաուսը ձերբակալվեց հեռուստատեսային հարցազրույցից հետո, որում նա խոստովանեց, որ սպանել և իր Ալբանիի տան բակում թաղել է իր տարեց ծնողներին։ Շոկային խոստովանությունը տեղի ունեցավ ութ տարի անց՝ առաջացնելով հարցեր շարժառիթի, քննության և մեդիայի դերի մասին։

Ամենադիտվածներ

Արագ Ընթերցում

  • Լորենց Կրաուսը հեռուստատեսային եթերում խոստովանեց, որ սպանել և թաղել է ծնողներին Ալբանիում։
  • Սպանությունները տեղի են ունեցել 2017-ին, մարմինները հայտնաբերվել են ֆինանսական քննությունից հետո։
  • Կրաուսը սպանությունները ներկայացնում է որպես «ողորմածության» քայլ՝ ծնողների տառապանքից ազատվելու համար։
  • Նա ձերբակալվել է անմիջապես հարցազրույցից հետո և հայտարարել է, որ մեղավոր չէ։
  • Իշխանությունները դեռ հաստատում են մարմինների ինքնությունը և մահվան պատճառները։

Հեռուստատեսային խոստովանությունը բացահայտեց տարիներով թաքնված գաղտնիքը

Այսպիսի պահը ոչ ոք չէր սպասում CBS6 Albany-ի եթերում։ 53-ամյա Լորենց Կրաուսը, Նյու Յորքի նահանգի բնակիչ, հայտնվեց լրագրող Գրեգ Ֆլոյդի դիմաց ու, մի քանի րոպե լարված հարցերից հետո, խոստովանեց մի հանցագործություն, որ թաքնված էր մնացել գրեթե տասնամյակ։ Կրաուսը խոստովանեց, որ սպանել է իր տարեց ծնողներին՝ Ֆրանցին և Թերեզիային, և նրանց թաղել է Ալբանիում գտնվող իրենց տան բակում։

Իշխանությունների տվյալներով՝ զույգը, համապատասխանաբար 92 և 83 տարեկան, անհետացել էր 2017 թվականից։ Նրանց բացակայությունը Կրաուսը բացատրել էր հարևաններին, ասելով, թե ծնողները վերադարձել են Գերմանիա։ Նա նաև շարունակել էր այցելել տունը, խնամել այգին և հավաքել նամակները՝ ստեղծելով ներկայության պատրանք։ Բայց իրականությունը շատ ավելի մռայլ էր, և միայն բացահայտվեց, երբ իրավապահները սկսեցին քննել ֆինանսական խախտումները՝ սոցիալական ապահովության վճարումների շարունակականության պատճառով։

Ինչպես ֆինանսական քննությունը բացահայտեց ողբերգությունը

Քննությունը սկսվեց ոչ թե անհետացած անձանց մասին հաղորդումից, այլ՝ գումարների մասին հարցերից։ Ալբանիի ոստիկանությունը և պետական մարմինները ուսումնասիրեցին, թե ինչու են Ֆրանց և Թերեզիա Կրաուսները շարունակում ստանալ պետական նպաստ, չնայած տարիներ շարունակ լռությանը։ Երբ իրավապահները սեպտեմբերի վերջին հայտնվեցին Crestwood Court հասցեում, նրանց դիմավորեց ոչ թե միայն խոտով լեցուն բակ, այլ՝ երկու մարմին։ Շտապ հետախուզական գործողությունը բացահայտեց այն, ինչ տարիներ շարունակ թաքնված էր մնացել։

Ոստիկանները նշում են, որ Կրաուսը օգտագործել է ծնողների սոցիալական վճարները՝ իր անձնական կարիքների համար։ Հենց ֆինանսական հետքը դարձավ այդ քրեական պատմության բացահայտման պատճառը։

Reuters-ի փոխանցմամբ՝ հարևանները ոչինչ չէին կասկածում։ Նրանք կարծում էին, թե զույգը պարզապես տեղափոխվել է, իսկ Կրաուսը շարունակում էր խնամել տունը։ Բայց, երբ վերջապես հայտնվեց ոստիկանությունը, փողոցը ցնցվեց։

Հարցազրույց, շարժառիթներ և էթիկական հարցեր

Այն, ինչ տեղի ունեցավ դրանից հետո, օրինակ չունի։ Կրաուսը, կարծես թե ցանկանալով ներկայացնել իր պատմությունը, կապվեց CBS6-ի հետ՝ ուղարկելով երկար նամակ և հեռախոսահամարը։ Հեռուստակայանի ղեկավար Սթոուն Գրիսոմը պայմանավորվեց հրապարակել Կրաուսի հայտարարությունը, եթե նա համաձայնի հարցազրույցին։ Մի քանի ժամ անց, Կրաուսը արդեն ստուդիայում էր։

Գրեգ Ֆլոյդը, առանց նախապատրաստվելու ժամանակի, հարցրեց Կրաուսին մանրամասների մասին։ Սկզբում Կրաուսը խուսափում էր պատասխաններից՝ վկայակոչելով ԱՄՆ Սահմանադրության հինգերորդ ուղղումը։ Բայց հետագայում խոստովանեց, որ ձեռքով խեղդել է հորը, իսկ մորը՝ պարանով։ Կրաուսը տեղի ունեցածը ներկայացրեց որպես «ողորմածության սպանություն», նշելով, որ գործել է ծնողների տառապանքից ազատվելու մտահոգությունից ելնելով։ Նա նշեց, որ մայրը վերջերս վնասվածք էր ստացել փողոցը անցնելիս, իսկ հայրը՝ չէր կարողանում վարել ավտոմեքենա կատարակտի վիրահատությունից հետո։ Սակայն, ըստ Կրաուսի, ծնողները մահացու հիվանդություն չունեին։

«Ես կատարեցի որդու պարտքս։ Իմ մտահոգությունը նրանց տառապանքի հանդեպ առաջնային էր», — ասաց Կրաուսը՝ առանց զղջումի նշույլի։ Ֆլոյդը, ով արդեն տասնամյակներ է լրագրության մեջ, հետագայում խոստովանեց. «Արդյո՞ք գոնե արդարություն արեցինք երկու մարդկանց, ովքեր կորցրեցին կյանքը»։

Կրաուսը բազմիցս խուսափեց մահվան հանգամանքների մասին խոսելուց, բայց ի վերջո հաստատեց, որ խեղդել է ծնողներին։ Հարցազրույցը, որը տևեց կես ժամ, դարձավ գործի առանցքային ապացույց։

Ձերբակալություն և իրավական զարգացումներ

CBS6-ի ստուդիայից դուրս գալուց հետո Կրաուսը ձերբակալվեց։ Նա մեղադրվում է երկու սպանության և երկու մարմնի թաքցնելու համար։ Դատական առաջին նիստին Կրաուսը ոչինչ չասաց, նրա համար պաշտպանը ներկայացրեց «ոչ մեղավոր» plea-ը։ Նա կալանքի տակ է առանց գրավի։

Ալբանիի շրջանային հանրային պաշտպանի օգնական Ռեբեկա Սոկոլը, ով ներկայացնում է Կրաուսին, անմիջապես հարցեր բարձրացրեց հարցազրույցի իրավական արժեքի մասին։ Նա նշեց, որ եթե մեդիան գործել է որպես ոստիկանության գործակալ, ապա Կրաուսի խոսքերը կարող են դատավարության ժամանակ հարցականի տակ դրվել։ Այս իրավական վեճը, ամենայն հավանականությամբ, կենտրոնական է լինելու առաջիկա դատավարության ընթացքում։

Ներկայումս իրավապահները փորձում են հաստատել գտնված մարմինների ինքնությունը և պարզել մահվան ճշգրիտ պատճառը։ Համայնքը, շոկի մեջ, փորձում է հասկանալ՝ ինչպես կարող էր նման ողբերգություն տարիներ շարունակ աննկատ մնալ։

Հարևաններ, համայնք և մեդիայի դեր

Ալբանիի փոքրիկ թաղամասը, որտեղ ապրում էր Կրաուսի ընտանիքը, ցնցված է։ Հարևանները NBC News-ին պատմել են, որ Ֆրանցին և Թերեզիային չեն տեսել 2017-ի հունիսից, բայց հավատացել են Կրաուսի ասածին, որ ծնողները տեղափոխվել են արտասահման։ Կրաուսի պարբերական այցերը՝ խոտը հնձել, նամակ հավաքել, ձյուն մաքրել, օգնել են ստեղծել ներկայության պատրանք։

Տեղական մեդիայի համար այս դեպքը բացահայտեց նոր էթիկական և մասնագիտական խնդիրներ։ Սթոուն Գրիսոմը հարցազրույցը նկարագրեց որպես ցնցող և սթափեցնող։ Մեկ email, ստուդիայի հարցազրույց, և ձերբակալություն՝ այս ամենը ընդգծեց քրեական լրագրության անկանխատեսելիությունը։ Ֆլոյդի համար այս փորձը հիշեցրեց լրագրողի պատասխանատվության մասին, երբ նա առերեսվում է ողբերգության հետ, և անհրաժեշտության մասին՝ փնտրել ճշմարտությունը՝ պահպանելով զոհերի արժանապատվությունը։

Քննությունը շարունակվում է, իսկ Լորենց Կրաուսի պատմությունը վեր է հանում հարցեր համայնքային զգոնության, ընտանեկան հարաբերությունների բարդության և խոստովանության ուժի մասին։

Լորենց Կրաուսի դեպքն իր մեջ պարունակում է ոչ միայն ցնցող խոստովանություն, այլև համակարգային բացեր՝ սոցիալական, իրավական և համայնքային։ Երկու կյանք կարող էին անհետանալ՝ աննկատ, միայն մեկ մարդու պատմությամբ և բնակչության անտարբերությամբ։ Այս պատմությունը բարձրացնում է ավելի լայն հարցեր մեդիայի և արդարադատության փոխկապակցության մասին։ Վերջում, ողբերգությունը մեզ ստիպում է մտածել՝ ինչպես ենք հոգ տանում մեր տարեցների մասին, ինչպես կանխում ենք ֆինանսական շահագործումը և ինչպես արձագանքում ենք փակ դռների հետևում ընթացող լռին տառապանքին։

Ամենաթարմ