NASA-ի Curiosity մարսագնացը և մոլորակագետների միջազգային թիմը հրապարակել են տվյալներ, որոնք հիմնովին փոխում են Մարսի վրա կյանքի հնարավորության մասին մեր պատկերացումները: Հետազոտությունները հաստատում են, որ Գեյլ խառնարանի ավազաբլուրները հագեցած են եղել ստորգետնյա ջրերով այն բանից հետո, երբ մոլորակի մակերեսը չորացել է: Սա ենթադրում է, որ միկրոբային կյանքի համար գոյատևման ժամանակահատվածը կարող է շատ ավելի երկար եղած լինել, քան նախկինում ենթադրվում էր:
Հատկանշական է մաքուր տարրական ծծմբի հայտնաբերումը, որը գիտնականներն անվանում են «դեղին գանձ»: Curiosity-ն պատահաբար ջարդել է մի քար, որի մեջ հայտնաբերվել են վառ դեղին բյուրեղներ: Այս հայտնագործությունը մարտահրավեր է նետում Մարսի երկրաբանական մոդելներին: Միևնույն ժամանակ, Abu Dhabi-ի Նյու Յորքի համալսարանի հետազոտողները պարզել են, որ ջուրը լեռներից ճեղքերի միջոցով թափանցել է ավազաբլուրների մեջ՝ ստեղծելով պաշտպանված միջավայրեր, որոնք կարող էին պահպանել օրգանական նյութեր և աջակցել կյանքին:
Զուգահեռաբար, աստղաֆիզիկական նոր մոդելները ցույց են տալիս, որ Մարսը ոչ միայն հետազոտության առարկա է, այլև Երկրի կլիմայական կայունության կարևոր գործոն: Ապացուցվել է, որ Մարսի ձգողական ազդեցությունը օգնում է կարգավորել Երկրի առանցքի թեքությունը և ուղեծրային ցիկլերը, ինչը մեծ նշանակություն ունի մեր մոլորակի սառցե դարաշրջանների և կենսոլորտի ձևավորման համար: