Ապրիլի 10-ին լրացավ Օ.Ջ. Սիմփսոնի մահվան երկրորդ տարելիցը՝ վերստին հանրության ուշադրության կենտրոնում դնելով այն դատավարությունը, որը հայտնի է որպես «դարի դատավարություն»։ Չնայած Սիմփսոնի արդարացումից անցել է ավելի քան երեք տասնամյակ, նրա գործի դատաբժշկական ապացույցների շուրջ կասկածները չեն մարում։
Հատուկ ուշադրության կենտրոնում է դատաբժշկական փորձագետ, դոկտոր Հենրի Լիի ցուցմունքների հուսալիությունը։ Պաշտպանության կողմը հենվում էր նրա եզրակացությունների վրա՝ հանցագործության վայրում արյան հետքերի և ապացույցների պահպանման վերաբերյալ, ինչը վճռորոշ եղավ արդարացման համար։ Այնուամենայնիվ, վերջին հաշվետվությունները վկայում են, որ նրա ցուցմունքներում առկա անհամապատասխանությունները կարող էին ազդել դատավճռի վրա։ Այս նոր բացահայտումները ստիպում են իրավաբանական հանրությանը վերանայել այն գիտական հիմքերը, որոնց վրա կառուցված էր Սիմփսոնի պաշտպանությունը։
Այս գործը ոչ միայն իրավական, այլև մշակութային մեծ հետք է թողել։ Այն հիմք հանդիսացավ ժամանակակից մեդիա-մշակույթի ձևավորման համար, մասնավորապես՝ ռադիոհաղորդումների և շոու-բիզնեսի որոշ ոլորտներում։ Այսօր, երբ տեխնոլոգիաները թույլ են տալիս ավելի խորքային վերլուծել անցյալի դատավարությունները, Սիմփսոնի գործը դիտարկվում է ոչ թե որպես ավարտված պատմություն, այլ որպես ընթացիկ գիտական աուդիտի առարկա։ Հարցն այն է, թե արդյոք դատաբժշկական նոր տվյալները կկարողանան փոխել դարի ամենահակասական դատավճռի նկատմամբ հանրային ընկալումը։