- MOSE պաշտպանիչ համակարգը 2026-ի առաջին երկու ամսում 30 անգամ է ակտիվացել։
- Քաղաքի փրկության համար դիտարկվում են նախագծեր՝ մինչև 30-100 միլիարդ եվրո արժողությամբ։
- Ծայրահեղ սցենարները ենթադրում են քաղաքի մասնակի վերաբնակեցում 2300 թվականից հետո։
Վենետիկը, որը հազարամյակներ շարունակ հարմարվել է ծովի հետ իր գոյակցությանը, այսօր կանգնած է աննախադեպ մարտահրավերի առաջ։ MOSE պաշտպանիչ համակարգը, որը կառուցվել է 6 միլիարդ եվրոյի ներդրումներով, այլևս չի կարողանում լիարժեք զսպել ջրի մակարդակի բարձրացումը։ Միայն 2026 թվականի առաջին երկու ամսում համակարգն աշխատել է 30 անգամ, ինչը վկայում է ծանրաբեռնվածության կտրուկ աճի մասին։
Գիտնականները նախազգուշացնում են, որ Իտալիան կանգնած է ծանր ընտրության առաջ՝ կա՛մ իրականացնելու հսկայական ծախսեր պահանջող ինժեներական նախագծեր, կա՛մ դիտարկելու քաղաքի մասնակի վերաբնակեցման հեռանկարը։ Լագունայի լիակատար մեկուսացումը կամ օղակաձև ամբարտակների կառուցումը կարող են արժենալ տասնյակ միլիարդավոր եվրոներ՝ միաժամանակ վտանգելով տեղի էկոհամակարգը։
Վերջնարդյունքում, խնդիրը դուրս է գալիս պարզապես ինժեներական լուծումների սահմաններից։ Հարցն այն է, թե արդյոք հնարավոր կլինի պահպանել Վենետիկի պատմական ինքնությունը, թե՞ մարդկությունը ստիպված կլինի համակերպվել քաղաքի գոյության լիովին նոր, արհեստական ձևաչափի հետ։ Կլիմայական փոփոխությունները ոչ միայն սպառնում են ենթակառուցվածքներին, այլև հիմնովին վերափոխում են քաղաքային զարգացման և մշակութային ժառանգության պահպանման մոտեցումները։

