Սպիտակ թեյը չինական թեյի էլիտար տեսակ է, որն աճում է Ֆուցզյան նահանգում: Իր բուժիչ հատկությունների շնորհիվ այն կոչվել է անմահության էլիքսիր։ Այս ըմպելիքը նախկինում հասանելի էր միայն չինական կայսրերին։
Սպիտակ թեյը օքսիդացման աստիճանով զիջում է միայն կանաչ թեյին։ Այն ենթարկվում է թույլ խմորման՝ ընդամենը 5-7%: Նման վերամշակումը թույլ է տալիս խնայել առավելագույն քանակությամբ օգտակար վիտամիններ և հանքանյութեր: Սպիտակ թեյի կանոնավոր օգտագործումն օգնում է ամրացնել և մաքրել օրգանիզմը։ Թեյն օգնում է հաղթահարել մրսածությունը, ավելորդ քաշը և նույնիսկ քաղցկեղային բջիջները։
Միայն իսկական սպիտակ թեյը կարող է բուժիչ ազդեցություն ունենալ օրգանիզմի վրա, բայց ոչ դրա կրկնօրինակները։ Իսկական սպիտակ թեյը Չինաստանից բացի այլ տեղ դժվար թե գտնվի: Այն լավ չի հանդուրժում փոխադրումը, ցանկացած ուժեղ հոտ կարող է ազդել թեյի համի վրա։
Սպիտակ թեյի բոլոր տեսակները մշակվում են մեկ տեղում: Տեսակների հիմնական տարբերությունն այն է, թե բույսի որ մասն է օգտագործվում դրանք արտադրելու համար: Ընդհանուր առմամբ կան թեյի վեց տեսակ։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր համ և օգտակար հատկություններ։
Սպիտակ թեյը, ինչպես դեղինը կամ կանաչը, եփում են տաք ջրով 60-85°C ջերմաստիճանում։ Արհեստական քաղցրացուցիչներ չի կարելի ավելացնել թեյի մեջ, բացառությամբ, հնարավոր է, մեղրի: Կաթը կնվազեցնի հակաօքսիդանտների ազդեցությունը։ Անհրաժեշտ է եփած թեյ խմել 15-20 ժամվա ընթացքում։