Ադրբեջանի իշխանությունների վերջին գործողությունները և հռետորաբանությունը վկայում են այն մասին, որ Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ազատ արձակման հարցը մնում է փակուղում։ Չնայած միջազգային հանրության և իրավապաշտպան կազմակերպությունների կողմից հնչող կոչերին՝ Բաքուն շարունակում է պահել նրանց անազատության մեջ՝ դա օգտագործելով որպես քաղաքական ճնշման միջոց։ Այս իրավիճակը ոչ միայն խախտում է մարդու հիմնարար իրավունքները, այլև լուրջ խոչընդոտ է հանդիսանում տարածաշրջանում երկարաժամկետ խաղաղության և վստահության մթնոլորտի ձևավորման համար։
Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից անընդունելի է քաղաքական նպատակներով անձանց պատանդ պահելը, ինչը հակասում է ժողովրդավարական արժեքներին և մարդու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքներին։ Արցախի ղեկավարների նկատմամբ իրականացվող դատավարությունները, ըստ էության, զուրկ են արդար դատաքննության տարրերից և հետապնդում են բացառապես քաղաքական նպատակներ՝ ուղղված պատմական հիշողության ջնջմանը և արցախահայության քաղաքական ներկայացուցչության ոչնչացմանը։
Այս փակուղին վկայում է այն մասին, որ Ադրբեջանը չի պատրաստվում հրաժարվել ուժային և ճնշող քաղաքականությունից՝ անգամ խաղաղության պայմանագրի շուրջ քննարկումների ֆոնին։ Հետևաբար, միջազգային գործընկերների կողմից ավելի հասցեական և կոշտ դիրքորոշումը դառնում է անհրաժեշտություն, որպեսզի հնարավոր լինի հասնել արդարության և ապահովել մարդու իրավունքների պաշտպանությունը տարածաշրջանում։ Առանց այս հարցի լուծման՝ խաղաղության մասին խոսակցությունները մնում են հիմնազուրկ և անիրատեսական։