Դաջվածքները վաղուց արդեն դարձել են ինքնարտահայտման արվեստի լայնորեն տարածված ձև՝ զարդարելով մարմինները տարբեր մշակույթներում և սերունդների շրջանում։ Սակայն մաշկի վրա պատկերված վառ գույների տակ ծավալվում է բարդ կենսաբանական երկխոսություն՝ մարդու իմունային համակարգի և նրա նուրբ հյուսվածքներ ներմուծված օտար պիգմենտների միջև։ Գիտնականները նոր են սկսում վերծանել այս բարդ փոխազդեցությունը՝ բացահայտելով, որ դաջվածքի թանաքները կենսաբանորեն իներտ չեն։
Նոր գիտական հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ դաջվածքի թանաքները կարող են ազդել իմունային ակտիվության վրա, առաջացնել բորբոքում և նվազեցնել պատվաստանյութերի արդյունավետությունը։ Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America (PNAS) ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունը նշում է, որ դաջվածքի թանաքը կլանվում է մաշկի իմունային բջիջների կողմից։ Երբ այդ բջիջները մահանում են, ազդանշաններ են արձակվում՝ իմունային համակարգը շարունակաբար ակտիվ պահելու համար, ինչը հանգեցնում է ավշային հանգույցների բորբոքման մինչև երկու ամիս։ Հետազոտողները նաև պարզել են, որ պատվաստանյութի ներարկման տեղում հայտնաբերված թանաքը փոխել է իմունային պատասխանները՝ կապված լինելով COVID-19 պատվաստանյութի նկատմամգ իմունային պատասխանի նվազման հետ։ Սա չի նշանակում, որ դաջվածքի թանաքը պատվաստանյութերն անվտանգ չի դարձնում, այլ որ այն կարող է խանգարել իմունային ազդանշաններին՝ քիմիական հաղորդակցման համակարգին, որն օգտագործում են իմունային բջիջները վարակների կամ պատվաստումների դեմ պատասխաններ ստեղծելու համար։
Դաջվածքների առողջության հետ կապված ամենատարածված ռիսկերից են ալերգիկ և բորբոքային ռեակցիաները, հատկապես կարմիր պիգմենտի դեպքում, որը կարող է առաջացնել քոր, այտուց և գրանուլոմաներ։ Այս ռեակցիաները կարող են հայտնվել դաջվածքից ամիսներ կամ տարիներ անց՝ պայմանավորված արևի ազդեցությամբ կամ իմունային ֆունկցիայի փոփոխություններով։ Դաջվածքները նաև վարակի ռիսկեր են պարունակում, օրինակ՝ ստաֆիլոկոկային վարակներ, հեպատիտ B և C, կամ ատիպիկ միկոբակտերիալ վարակներ, որոնք կարող են առաջանալ վատ հիգիենայի պատճառով։ Չնայած դաջվածքները հիմնականում լուրջ առողջական խնդիրներ չեն առաջացնում, դրանք զերծ չեն ռիսկերից, քանի որ թանաքը մարմին է ներմուծում նյութեր, որոնք նախատեսված չեն մարդու հյուսվածքներում մնալու համար, և որոնք որոշակի պայմաններում կարող են թունավոր լինել։ Ինչպես Science Alert-ը նշում է, քանի որ դաջվածքներն ավելի մեծ և տարածված են դառնում, այնպես էլ դրանց հետ կապված քիմիական բեռն ավելանում է, որի երկարաժամկետ հետևանքները դեռևս պետք է բացահայտվեն գիտնականների կողմից։