Թրամփի ռազմիկի էթոսը․ Հեգսեթը, Պորտլենդը և իշխանության քաղաքականությունը

Պորտլենդի նոր թիրախը․ Թրամփի ռազմական քայլերը

ԱՄՆ Նախագահ Դոնալդ Թրամփը կրկին սրել է ներքին ռազմական գործողությունների թեման՝ հայտնելով, որ Պորտլենդում պատրաստվում է կիրառել «լիարժեք ուժ»՝ Փիթ Հեգսեթի ղեկավարությամբ։ Նրա նպատակն է պաշտպանել ԱՄՆ ներգաղթային ծառայության (ICE) օբյեկտները, որոնք, ըստ Թրամփի, «պաշարված են» Antifa-ի և այլ «ներքին ահաբեկիչների» կողմից։ Այս քայլը հաջորդում է Լոս Անջելեսում և Վաշինգտոնում Ազգային գվարդիայի տեղակայմանը, իսկ այժմ Թրամփի ուշադրության կենտրոնում է Պորտլենդը։

Բայց այս որոշման խորքում ոչ միայն անվտանգության քաղաքականությունն է, այլ նաև՝ հասարակության մեջ ռազմական էթոսի դերը։

Փիթ Հեգսեթ և «ռազմիկի էթոսի» գաղափարը

Փիթ Հեգսեթը՝ Թրամփի ընտրած պաշտոնյան, հայտնի է իր ակտիվ հայրենասիրությամբ և «ռազմիկի էթոսի» քարոզմամբ։ Նա նախկինում Fox News-ի մեկնաբան է եղել և բանակի վետերան։ «Ռազմիկի էթոսը»՝ որպես գաղափար, ընդգծում է պարտքի, քաջության և հայրենիքի պաշտպանության կարևորությունը։ Reuters-ի տվյալներով, Հեգսեթը վերջերս Վիրջինիայում անցկացրել է բարձրաստիճան պաշտոնյաների հանդիպում, որի ընթացքում զինվորներին ներկայացրել է հենց այս ռազմիկի էթոսը։

Սակայն շատերը հարց են բարձրացնում՝ արդյոք այս գաղափարը տեղին է կիրառել քաղաքացիական անկարգությունների ժամանակ։ ԱՄՆ քաղաքները պե՞տք է դառնան գաղափարական պայքարի մարտադաշտ։

Քաղաքական արձագանքներ․ խաբկա՞նք, թե՞ պաշտպանություն

Սենատոր Էլիզաբեթ Ուորենը Թրամփի քայլը որակել է «խաբուսիկ և վտանգավոր», նշելով, որ ռազմական ուժի կիրառումը քաղաքացիական տարածքներում հակասում է ժողովրդավարական սկզբունքներին։ Սոցիալական ցանցերում շատերը Թրամփին անվանել են «խելահեղ իշխանատենչ»։ Larry the Cat-ի հայտնի հաշիվը զգուշացրել է, որ «զորքերը սեփական ժողովրդի դեմ ուղարկելը վատ ավարտ կունենա»։

Նույնիսկ Հանրապետականների մեջ կային դժգոհություններ․ «Նա իսկապես ուզում է ԱՄՆ քաղաքները դարձնել մարտադաշտ», գրել են «Հանրապետականները Թրամփի դեմ» խմբի անդամները։ Իսկ Օրեգոնի նահանգապետ Թինա Կոտեկը հայտարարել է, որ «Պորտլենդում չկա ազգային անվտանգության սպառնալիք»։

Լրագրող Արոն Ռուպարը նշել է, որ Թրամփի ուշադրությունը Պորտլենդի վրա ձևավորվել է հեռուստատեսային տեսանյութերից՝ կրկին ընդգծելով մեդիայի ազդեցությունը քաղաքական որոշումների վրա։

Համատեքստ․ անվտանգություն, իշխանություն և վստահություն

Պորտլենդի դեպքը բացառիկ չէ։ Թրամփի ղեկավարության տարիներին զորքերը բազմիցս օգտագործվել են քաղաքացիական անկարգությունների ժամանակ։ Հունիսին Ազգային գվարդիան ուղարկվել էր Լոս Անջելես, օգոստոսին՝ Վաշինգտոն, իսկ անցած ամիս Թրամփը Չիկագոյին սպառնացել էր՝ հիշելով «Ապոկալիպսիս հիմա» ֆիլմը։

Այս ամենի հիմքում կա հակասություն՝ կարգի պահպանման և քաղաքացիական ազատությունների սահմանափակման միջև։ Թրամփի վարչակազմի կողմից Antifa-ի «ահաբեկչական» հայտարարման փաստը առավել սրում է իրավիճակը։ Շատերը պնդում են, որ նման պիտակները քաղաքական են և չունեն հստակ իրավական հիմք, ինչը մեծացնում է գործադիր իշխանության չարաշահման վտանգը։

Կենտրոնական հարցն է՝ ինչ արժեքներով պետք է առաջնորդվի ուժի կիրառումը ժողովրդավարական հասարակությունում։ Հեգսեթի «ռազմիկի էթոսի» շեշտադրումը որոշների համար ներշնչող է, սակայն դրա կիրառումը ներքին անվտանգության հարցերում ջնջում է բանակի և ոստիկանության միջև սահմանը։

Հասարակական վերաբերմունք․ բաժանում և անորոշություն

Սոցիալական ցանցերում արձագանքները բազմազան են։ Ոմանք վախենում են, որ զորքերի տեղակայումը միայն կսրի լարվածությունը։ Մյուսները Թրամփի քայլը համարում են անհրաժեշտ՝ կարգի վերականգնման համար։

Հեգսեթի Վիրջինիայում անցկացրած 30-րոպեանոց հանդիպումը դարձավ ուշադրության կենտրոն, քանի որ այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես առաջնորդության, այլ նաև որպես քաղաքական ազդակ։ «Ռազմիկի էթոսի» գաղափարը արդյոք իրական ներշնչանք է, թե պարզապես գործիք՝ կողմնակիցներին համախմբելու համար՞։

Շատերի համար հարցը մնում է անպատասխան։ Ինչպես նշում է Indy100-ը, այս քննարկումը ավելի շատ խորհրդանիշների մասին է, քան կոնկրետ արդյունքների։

Ի՞նչ է սպասվում Պորտլենդին և ԱՄՆ-ին

Թրամփի մոտեցման երկարաժամկետ հետևանքները դեռևս անորոշ են։ Պորտլենդի նահանգապետը հստակ հայտնել է, որ չի տեսնում ազգային անվտանգության սպառնալիք, իսկ տեղական իշխանությունները պատրաստ են հակազդել դաշնային միջամտությանը։ Բայց նախադեպն արդեն ստեղծվել է՝ զորքերի տեղակայումը քաղաքներում դարձել է իրական քաղաքական գործիք։

Երբ երկիրը պայքարում է օրենքի, կարգի և իշխանության սահմանների հարցերում, Հեգսեթի «ռազմիկի էթոսի» պատմությունը խորհրդանշում է ավելի լայն բանավեճ։ Պատերազմի լեզուն շարունակելու՞ է ազդել քաղաքականության վրա, թե՞ հասարակական ճնշումը ստիպելու է վերադառնալ քաղաքացիական կառավարման ավանդական մեթոդներին։

Այս պահին իշխանության, էթոսի և վստահության փոխհարաբերությունը ցույց է տալիս, որ ԱՄՆ-ը կանգնած է ինքնության կարևոր խաչմերուկում։ Թրամփի ուժի կիրառման քաղաքականությունը և Հեգսեթի դերը որպես դրա իրականցնող՝ ստիպում են հասարակությանը լուրջ գնահատել ժողովրդավարության, անվտանգության և ազատությունների հարաբերակցությունը։ Արդյունքը կախված է ոչ միայն քաղաքական կամքից, այլ նաև՝ հանրության քննադատական մոտեցումից՝ առաջնորդների կողմից ներկայացվող պատմություններին։