Անկարան հայտնվել է տարածաշրջանային ռազմավարական վերլուծությունների կենտրոնում՝ Թուրքիայի սահմանների մոտ տեղի ունեցած բալիստիկ հրթիռների արձակումներից հետո։ Իրանի և արևմտյան ուժերի միջև լարվածության աճը վերստին ընդգծել է Թուրքիայի կախվածությունը ՆԱՏՕ-ի պաշտպանական ինտեգրված համակարգից՝ տարածաշրջանային անվտանգությունը պահպանելու համար։
Վերլուծաբանները նշում են, որ հրթիռային ակտիվությունը հիմնականում ռազմավարական ազդանշան է, որի նպատակն է ստուգել ՆԱՏՕ-ի հակաօդային պաշտպանության համակարգի արձագանքման ժամանակն ու հնարավոր բացերը։ Թուրքիայի Քուրեջիկ քաղաքում տեղակայված AN/TPY-2 վաղ նախազգուշացման ռադարային համակարգը հանդիսանում է այս ճարտարապետության առանցքային տարրը, որը թույլ է տալիս հայտնաբերել հրթիռները դրանց թռիչքի սկզբնական փուլում։ Այնուամենայնիվ, հարձակումը չեզոքացնելու համար անհրաժեշտ է տվյալների համակարգված փոխանակում՝ արբանյակների, ռադարների և Միջերկրական ծովում տեղակայված ամերիկյան ռազմանավերի միջև։
Թուրքիան ակտիվորեն զարգացնում է իր «Պողպատե գմբեթ» (Celik Kubbe) ազգային պաշտպանական համակարգը՝ ներառելով ինչպես հին տեխնիկա, այնպես էլ նոր «HISAR» և «SİPER» հրթիռային համակարգերը։ Այդուհանդերձ, բարձր բարձրության վրա բալիստիկ հրթիռների որսումը մնում է ՆԱՏՕ-ի հետ համատեղ պատասխանատվություն։ Իրանի կողմից հրթիռային ներուժի կիրառումը ստեղծում է ռազմավարական անհավասարակշռություն, քանի որ պաշտպանական համակարգերը պահանջում են ահռելի ծախսեր։ Այս իրավիճակը ցույց է տալիս, որ Թուրքիայի անվտանգությունը ներկայումս անմիջականորեն կախված է ՆԱՏՕ-ի դաշինքի օպերատիվ համագործակցությունից, որտեղ ցանկացած տեխնիկական թերացում կարող է լուրջ հետևանքներ ունենալ ամբողջ տարածաշրջանի համար։