Մեծ Բրիտանիայի կառավարության նոր նախաձեռնությունները նպատակ ունեն արմատապես փոխել ապաստան հայցողների կարգը՝ հատկապես այն ընտանիքների համար, որոնց դիմումները մերժվել են։ Նոր կարգով՝ ապաստան ստացածները կկարողանան մնալ միայն ժամանակավոր կարգավիճակով, որը կվերանայվի յուրաքանչյուր 30 ամիսը մեկ։ Այս փոփոխությունները նշանակում են, որ ընտանիքները կարող են արտաքսվել, եթե իրենց հայրենիքը ճանաչվի «անվտանգ»։ Նշվում է նաև, որ որոշ դեպքերում կդադարեցվի բնակարանային աջակցությունը և շաբաթական վճարները, բացառությամբ այն անձանց, որոնք համարվում են սոցիալապես անապահով։ Վերջին միջոցառումները ներառում են նաև արհեստական բանականության կիրառումը՝ ապաստան հայցողների տարիքը ստուգելու համար։ Պաշտոնական դիրքորոշումները և պատգամավորների արձագանքները ցույց են տալիս, որ առաջարկները բուռն քննարկումների պատճառ են դարձել, իսկ ընդդիմադիրները մտահոգություն են հայտնում ընտանիքների և երեխաների անվտանգության վերաբերյալ։
Միևնույն ժամանակ, ԱՄՆ-ում Սուպրեմ դատարանը պատրաստվում է քննարկել սահմանային «մետրինգ» քաղաքականությունը, որի միջոցով սահմանապահները սահմանափակում էին ապաստան հայցողների մուտքը՝ թույլ տալով միայն որոշակի քանակի անձանց դիմել ապաստանի համար։ Չնայած այդ պրակտիկան պաշտոնապես ավարտվել է 2021 թվականին, դատական վեճերը շարունակվում են, և Սուպրեմ դատարանի որոշումը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ապագա միգրացիոն քաղաքականության վրա։
Այս զարգացումները վկայում են, որ թե՛ Մեծ Բրիտանիայում, թե՛ ԱՄՆ-ում իշխանությունները փորձում են հավասարակշռել ներգաղթի վերահսկողությունը և մարդասիրական պարտավորությունները՝ հասարակության ներսում առաջացած լարվածության պայմաններում։ Ապաստան հայցողների ճակատագիրը շարունակում է մնալ քաղաքական և հասարակական քննարկումների առանցքում՝ համաշխարհային փոխակերպումների ֆոնին։