Դիվանագիտական առաջընթաց՝ փխրուն հիմքերի վրա
ԱՄՆ-ի և Իրանի միջև ձեռք բերված նախնական հուշագիրը, որը պաշտոնապես կստորագրվի հունիսի 19-ին Շվեյցարիայի Բյուրգենշտոկ քաղաքում, դարձել է Ֆրանսիայի Էվիան-լե-Բեն քաղաքում անցկացվող G7 գագաթնաժողովի գլխավոր թեման: CNN-ի և այլ միջազգային աղբյուրների տվյալներով՝ փաստաթուղթը նպատակ ունի դադարեցնել ռազմական գործողությունները բոլոր ճակատներում, ներառյալ Լիբանանը:
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, որ սա վերջնական խաղաղության պայմանագիր չէ, այլ ավելի շուտ հիմնարար քայլ: Համաձայնագրի նախագիծը ենթադրում է Հորմուզի նեղուցով նավարկության վերականգնում և Իրանի կողմից միջուկային զենք չստեղծելու հանձնառություն: Դրա դիմաց ԱՄՆ-ն պատրաստակամություն է հայտնել մեղմել իրանական էներգակիրների արտահանման նկատմամբ սահմանված պատժամիջոցները:
Լիբանանյան ճակատի անորոշությունը
Չնայած դիվանագիտական ջանքերին՝ տեղում իրավիճակը շարունակում է լարված մնալ: Իսրայելական ուժերը շարունակում են հրետանային և օդային հարվածները Հարավային Լիբանանի ուղղությամբ: Լիբանանի նախագահ Ժոզեֆ Աունը ողջունել է հրադադարի հասնելու ցանկացած նախաձեռնություն, սակայն շեշտել է, որ Լիբանանը պետք է լինի բանակցությունների լիիրավ կողմ:
Վերլուծաբանները մտահոգություն են հայտնում ԱՄՆ-Իրան պայմանավորվածությունների և Իսրայել-Հեզբոլլահ հակամարտության միջև առկա անջրպետի վերաբերյալ: Հեզբոլլահի կողմից հրթիռակոծությունները և իսրայելական օդային հարվածները վտանգում են հրադադարի ռեժիմի կայունությունը:
Ռազմավարական նշանակությունը
Այս հուշագիրը տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ շրջադարձային է, սակայն այն բախվում է լուրջ ռիսկերի: Նախ՝ միջուկային ծրագրի վերաբերյալ հստակ և պարտադիր դրույթների բացակայությունը մեծացնում է անորոշությունը: Երկրորդ՝ Իսրայելի մասնակցության բացակայությունը դեէսկալացիայի գործընթացում կարող է խաթարել համաձայնագրի իրագործումը: Թեև քննարկվում է 300 միլիարդ դոլարի տնտեսական վերականգնման հիմնադրամի հարցը, ԱՄՆ-ն հստակեցրել է, որ ուղղակի ներդրումներ չի կատարելու: Հաջորդ 60 օրերը, որոնք նախատեսված են վերջնական պայմանների շուրջ բանակցությունների համար, վճռորոշ կլինեն համաձայնագրի ճակատագրի համար: