2025 թվականի կինոյի ամենանշանակալի իրադարձություններից մեկը Դենի Բոյլի և Ալեքս Գարլենդի «28 տարի անց» ֆիլմի թողարկումն է, որը մեծ հաջողությամբ ցուցադրվում է Netflix-ում։ Ֆիլմի հիմքում հետհամավարակային հասարակության թեման է՝ անդրադառնալով մարդկային կորուստներին, վախերին և հույսին։ Հեղինակները փորձել են ստեղծել ոչ միայն սարսափ ժանրի, այլև հոգեբանական դրամա, որտեղ կենտրոնում ոչ թե վարակվածներն են, այլ փրկված մարդիկ՝ իրենց բարդ ապրումներով։
Ֆիլմի ամենաուժեղ հատվածներից է Bone Temple-ի տեսարանը, որն առանձնացրել է նաև «Variety»-ի քննադատը։ Այն ներկայացնում է հավաքական սգի և վերաիմաստավորման արարողություն, որտեղ հերոսները և հանդիսատեսը հնարավորություն ունեն անդրադառնալու անցած տարիների ցավին։ Ֆիլմը աչքի է ընկնում ռիթմի փոփոխություններով՝ արագ դինամիկայից անցնելով լռության և ինքնահայեցման պահերի։
«28 տարի անց» ֆիլմը առանձնանում է ոչ միայն իր տեխնիկական որակներով, այլև թեմատիկ խորությամբ։ Այն դարձել է սիմվոլիկ գործ՝ վերապրած հասարակության համար, ապացուցելով, որ կինոն կարող է լինել ոչ միայն զվարճանք, այլ նաև բուժման և վերաիմաստավորման միջոց։