2026 թվականի մայիսին հրապարակված նոր հետազոտությունը հիմնովին փոխել է մոլորակների ձևավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները: Տորոնտոյի Մակմաստեր համալսարանի գիտնականները, օգտագործելով TESS արբանյակի տվյալները և արհեստական բանականության վրա հիմնված նոր վերլուծական գործիքներ, պարզել են, որ այսպես կոչված «շառավղային հովիտը»՝ մոլորակների չափերի միջակայքում առկա բացը, անհետանում է փոքր աստղերի՝ M-դասի թզուկների շուրջ:
Նախկինում համարվում էր, որ մոլորակների չափերի այս բացը տիեզերական համընդհանուր երևույթ է, որը պայմանավորված է աստղային ճառագայթման հետևանքով մթնոլորտի կորստով: Սակայն նոր վերլուծությունը ցույց է տվել, որ փոքր աստղերի շուրջ իրավիճակը այլ է. այնտեղ գերակշռում են քարքարոտ «սուպեր-երկրները», իսկ մթնոլորտային հսկա մոլորակները գրեթե բացակայում են: Սա վկայում է այն մասին, որ մոլորակային համակարգերի կառուցվածքը կախված է աստղի տեսակից և ձևավորման սկզբնական պայմաններից, այլ ոչ թե հետագա մթնոլորտային փոփոխություններից:
Այս բացահայտումը հնարավոր է դարձել արհեստական բանականության կիրառման շնորհիվ, որը թույլ է տալիս արագ և ճշգրիտ մշակել հազարավոր թեկնածու մոլորակների տվյալները: Հետազոտողների խոսքով՝ այս արդյունքները հաստատում են, որ մոլորակների ձևավորման մեխանիզմները շատ ավելի բազմազան են, քան նախկինում ենթադրվում էր, և մեր արեգակնային համակարգը տիեզերքում միակ հնարավոր տարբերակը չէ: