Ռուսաստանից Ադրբեջանի տարածքով 133 տոննա ալյումինի տեղափոխումը դեպի Հայաստան տարածաշրջանային լոգիստիկայի նոր և զգայուն փուլի սկիզբ է նշանավորում։ Պաշտոնական տվյալներով՝ 2025 թվականի նոյեմբերից ի վեր Ադրբեջանի տարածքով Հայաստան է ներկրվել ավելի քան 26 հազար տոննա բեռ, հիմնականում ցորեն և պարարտանյութեր։ Թեև իշխանությունները այս գործընթացը ներկայացնում են որպես խաղաղության հաստատման շոշափելի արդյունք, տնտեսական այս կախվածությունը լուրջ հարցեր է առաջացնում ազգային անվտանգության և տնտեսական ինքնիշխանության տեսանկյունից։ Անհրաժեշտ է հասկանալ, թե որքանով են այս լոգիստիկ ուղիները երկարաժամկետ և կանխատեսելի, հատկապես երբ դրանք անցնում են հակամարտող կողմի տարածքով։
Տեղեկատվական դաշտում առկա են նաև հակասություններ, ինչպես օրինակ՝ ադրբեջանական կողմի տարածած տեղեկությունները Հայաստանից ապրանքների արտահանման վերաբերյալ, որոնք հետագայում պարզվեցին, որ Նիդերլանդներից ներկրված ծաղիկներ են։ Նման միջադեպերը ցույց են տալիս, որ տնտեսական վիճակագրությունը հաճախ օգտագործվում է որպես քաղաքական գործիք։ Հայաստանի համար կարևոր է ապահովել թափանցիկություն և հաշվետվողականություն՝ խուսափելու համար ոչ հավասարազոր տնտեսական գործարքներից, որոնք կարող են խաթարել երկրի ռազմավարական շահերը։ Ի վերջո, տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրումը պետք է հիմնված լինի իրավական հստակ մեխանիզմների վրա, այլ ոչ թե ժամանակավոր կամ քաղաքական պայմանավորվածությունների, որոնք կարող են փոխվել ցանկացած պահի։