Ռուսաստանի Դաշնությունը կրկին հետաձգել է Դոնբասի տարածաշրջանի ամբողջական օկուպացիայի վերջնաժամկետը՝ սահմանելով այն 2027 թվականի մարտի 31-ը։ Ինչպես հաղորդում է Kyiv Independent-ը, Ուկրաինայի նախագահի գրասենյակի ղեկավարի տեղակալ Պավել Պալիսան սեպտեմբերի 7-ին հայտնել է, որ ռուսական ռազմական հրամանատարությունը խնդրել է լրացուցիչ ժամանակ՝ հաշվի առնելով ռազմաճակատում գրանցված անբավարար առաջընթացը։
Այս որոշումը կայացվել է ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի բանագնացներ Սթիվ Ուիթքոֆի և Ջարեդ Քուշների հետ անցկացված ճեպազրույցից հետո։ Թեև Ռուսաստանի քաղաքական ղեկավարությունը ձգտում է Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզերը գրավել մինչև 2026 թվականի ավարտը, ռազմական հրամանատարությունը ռեալիստական չի համարում այդ ժամկետները։ Ըստ Պալիսայի՝ սա արդեն 15-րդ անգամն է, երբ Մոսկվան տեղափոխում է Դոնբասի գրավման վերջնաժամկետը։
Իրավիճակը ռազմաճակատում
Ուկրաինական ուժերը շարունակում են վերահսկել Դոնեցկի մարզի շուրջ 21-22%-ը։ Ռուսական զորքերի առաջխաղացումը դանդաղել է՝ ամսական կազմելով 100 քառակուսի կիլոմետրից պակաս։ Փորձագետների գնահատմամբ՝ այս տեմպերով Ռուսաստանի ռազմավարական նպատակները կարող են իրականանալ 2027 թվականից հետո միայն։ Միևնույն ժամանակ, Մոսկվան պնդում է, որ խաղաղ բանակցությունների համար Ուկրաինան պետք է տարածքային զիջումներ կատարի, ինչը Կիևը մերժում է։
Օդային հարվածներ և միջազգային արձագանք
Սեպտեմբերի 8-ի գիշերը Կիևի վրա ռուսական զանգվածային հարձակումը, որի հետևանքով զոհվել է առնվազն 5 և վիրավորվել 29 մարդ, ցույց տվեց ռազմական գործողությունների սրումը։ Ի պատասխան՝ Գերմանիայի պաշտպանության նախարար Բորիս Պիստորիուսը հայտարարել է, որ Բեռլինը պատրաստ է Ուկրաինային տրամադրել լրացուցիչ Patriot և IRIS-T հակաօդային պաշտպանության համակարգեր։
Դիտարկելու հարցեր
Ինչո՞ւ է Ռուսաստանը շարունակում խաղաղ բանակցությունները կապել չգրավված տարածքների հետ։
Մոսկվան Դոնբասը դիտարկում է որպես քաղաքական նպատակ, որը մտադիր է ձեռք բերել անկախ ռազմական դժվարություններից՝ օգտագործելով այն որպես բանակցային հիմք։
Ի՞նչն է դեռ անորոշ։ Անհայտ է՝ արդյոք Ռուսաստանը կհամաձայնի հրադադարի, եթե ռազմական անհաջողությունները շարունակվեն մինչև 2027 թվականը։
Որքանո՞վ է նշանակալի ռազմական հրամանատարության՝ ժամանակ խնդրելու փաստը։
Սա ցույց է տալիս Կրեմլի քաղաքական ժամանակացույցի և ռուսական բանակի իրական հնարավորությունների միջև առկա աճող անհամապատասխանությունը։
Ի՞նչն է դեռ անորոշ։ Անորոշ է, թե որքանով է ռազմական հրամանատարությունը կարողանում ազդել Պուտինի որոշումների վրա։
Դիտանկյուններ
Կիևի դիրքորոշումը vs Մոսկվայի դիրքորոշումը
Դիտանկյուն
Կիևի դիրքորոշումը
Ուկրաինական ղեկավարությունը վերջնաժամկետների կրկնվող տեղափոխումները դիտարկում է որպես ռուսական ռազմական անհաջողությունների ապացույց։ Փաստագրելով այս հետաձգումները՝ Կիևը ձգտում է միջազգային գործընկերներին ցույց տալ, որ Ռուսաստանի ռազմավարական նպատակները դառնում են ավելի անիրատեսական։
Մոսկվայի դիրքորոշումը
Կրեմլը շարունակվող գործողությունները ներկայացնում է որպես տարածքային չզիջվող նպատակ։ Վերջնաժամկետների պարբերական տեղափոխումը արտացոլում է հյուծման պատերազմի քաղաքականությունը, որի նպատակն է Ուկրաինային ստիպել տարածքային զիջումների։
Ալ-Քաիդան ռազմավարական և գաղափարական աջակցություն է ցուցաբերում Պակիստանում գործող զինյալ խմբավորումներին՝ օգտվելով Աֆղանստանում ստեղծված անվտանգ ապաստարաններից։