Լարվածություն Դաունինգ սթրիթում. Բերնհեմի առաջին մարտահրավերը
Երկուշաբթի օրը, երբ Անդի Բերնհեմը պատրաստվում է ստանձնել Մեծ Բրիտանիայի վարչապետի պաշտոնը, նրա «մեղրամիսը» սեփական կուսակցության հետ կարող է ավարտվել դեռ չսկսված: Ինչպես հաղորդում է The Guardian-ը, լեյբորիստների ներսում լուրջ դիմադրություն է հասունանում Հյուսիսային ծովում նավթի և գազի նոր հորատումների թույլտվության հնարավոր պլանների պատճառով: Այս քայլը քննադատների կողմից դիտարկվում է որպես 2024 թվականի նախընտրական ծրագրի դրույթների խախտում և նահանջ կլիմայական պարտավորություններից:
Խնդրի էությունը կայանում է այսպես կոչված «կապակցված հորատումների» (tiebacks) մեջ: Սա տեխնիկական լուծում է, որը թույլ է տալիս նոր հանքավայրերը խողովակաշարերով միացնել արդեն իսկ գործող արտադրական հարթակներին: Բերնհեմի թիմը կարող է սա ներկայացնել որպես գոյություն ունեցող ենթակառուցվածքների ընդլայնում, այլ ոչ թե նոր հետախուզական լիցենզիաների տրամադրում, ինչը թույլ կտա ձևականորեն չխախտել նախընտրական խոստումը: Սակայն բնապահպանական ակտիվիստների և շատ պատգամավորների համար սա պարզապես «օրենսդրական սողանցք» է:
Rosebank և Jackdaw. Քաղաքական բախման կետերը
Վեճի կենտրոնում Շոտլանդիայի հյուսիսարևելյան ափին գտնվող երկու խոշոր հանքավայրերն են՝ Rosebank-ը և Jackdaw-ը: Թեև դրանց լիցենզիաները հաստատվել էին դեռևս պահպանողականների օրոք, շոտլանդական դատարանն անցյալ տարի չեղարկեց դրանք՝ պահանջելով հաշվի առնել շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը: Բերնհեմի մերձավոր դաշնակից Էդ Միլիբանդը, ով հավակնում է էներգետիկայի նախարարի պաշտոնին, նախկինում Rosebank-ի նախագիծն անվանել էր «կլիմայական վանդալիզմ»:
Այժմ Բերնհեմը հայտնվել է բարդ իրավիճակում. մի կողմից նա խոստացել է նվազեցնել կյանքի ծախսերը և ապահովել էներգետիկ անկախությունը, մյուս կողմից՝ բախվում է կուսակիցների խիստ քննադատությանը: Պատգամավոր Մայք Ռիդերը նշում է, որ նոր հորատումները «զրոյական ազդեցություն» կունենան տնային տնտեսությունների հաշիվների վրա, քանի որ արդյունահանվող ծավալները չնչին են Մեծ Բրիտանիայի ընդհանուր պահանջարկի համեմատ:
Տնտեսական հիմնավորումներ և «Մանչեսթերյան մոդել»
Բերնհեմի կողմնակիցները, ներառյալ որոշ արհմիություններ, պնդում են, որ Հյուսիսային ծովի արդյունաբերության պահպանումը կարևոր է աշխատատեղերի և ներքին արտադրության համար: Սակայն փորձագետները հակադարձում են. Հյուսիսային ծովի նավթի 80%-ը արտահանվում է, ինչը նշանակում է, որ այն չի նպաստում երկրի ներքին վառելիքի գների նվազմանը: National Review-ն Բերնհեմի քաղաքականությունը բնորոշում է որպես «մանչեսթերականություն»՝ միջամտողական պետական կառավարման և սոցիալ-դեմոկրատիայի համադրություն:
Բացի էներգետիկ հարցերից, Բերնհեմը երկուշաբթի օրը պատրաստվում է ներկայացնել իր լայնածավալ օրակարգը, որը ներառում է ջրային և էներգետիկ ընկերությունների պետականացումը, բնակարանաշինության մասշտաբային ծրագիրը և Քիր Սթարմերի թվային նույնականացման քարտերի նախագծի չեղարկումը: Այնուամենայնիվ, հենց Հյուսիսային ծովի հորատումների հարցը կարող է դառնալ նրա կառավարության ներքին համախմբվածության առաջին լուրջ փորձությունը: