Հայտնի խաղային մեկնաբան և ստրիմեր Զաքարիա Հոյթը (Zachariah Hoyt), ով համացանցում առավել հայտնի է Asmongold կեղծանվամբ, հայտարարել է, որ դիտարկում է Twitch հարթակից հեռանալու հնարավորությունը՝ 2026 թվականի օգոստոսին իր ալիքի դեմ կիրառված մի շարք արգելափակումներից հետո։ Հոյթն իր ապագա պլանների մասին խոսել է ուղիղ հեռարձակման ընթացքում, իսկ համապատասխան տեսանյութը սոցիալական ցանցերում օգոստոսի 23-ին տարածել է @Awk20000 օգտատերը՝ նշելով ստրիմերի հետևյալ խոսքերը․ «Բոլոր բաներն էլ ի վերջո ավարտվում են»։
Ստրիմերի այս հայտարարությունը հաջորդել է 2026 թվականի օգոստոսին Twitch-ում նրա երկրորդ արգելափակմանը։ Դիմելով իր լսարանին՝ Հոյթը պնդել է, որ իր արտահայտությունները չպետք է հանգեցնեին արգելափակման։ «Ես չեմ կարծում, որ սխալ բան եմ ասել։ Չեմ կարծում, որ սխալվել եմ», — նշել է նա՝ հավելելով, որ հարթակի կողմից կիրառված պատժամիջոցն անարդար է համարում։ Ստրիմերի խոսքով՝ նման որոշումները բարդացնում են այն բովանդակություն ստեղծողների աշխատանքը, ովքեր բացահայտորեն արտահայտում են սեփական կարծիքը։
Ընդունելով, որ Twitch-ն այսօր հանդիսանում է ուղիղ հեռարձակումների ամենախոշոր հարթակը, Հոյթը միևնույն ժամանակ ընդգծել է, որ ժամանակները փոխվում են։ Նա նշել է, որ թեև դիտողների մեծ մասը սովոր է Twitch-ին, ինքը լրջորեն մտածում է հեռարձակումներն ամբողջությամբ այլ հարթակ տեղափոխելու մասին։ Հոյթի փոխանցմամբ՝ ինքը ցանկանում է աշխատել այնպիսի միջավայրում, որտեղ կարող է ազատորեն քննարկել տարբեր թեմաներ՝ առանց խիստ վերահսկողության կամ սահմանափակումների։
Միևնույն ժամանակ, ստրիմերը նշել է, որ չի ցանկանում շտապողական որոշումներ կայացնել, սակայն Twitch-ի կողմից հետագա սահմանափակումները կարող են ստիպել նրան դիմել այդ քայլին։ «Ես չեմ ցանկանում նման որոշում կայացնել, բայց եթե հարցը հասնի դրան, ապա հենց դա էլ կանեմ», — հայտարարել է Հոյթը։
Այս իրավիճակը արտացոլում է թվային բովանդակության ոլորտում առկա լարվածությունը խոշոր հեռարձակողների և հարթակների մոդերացիոն քաղաքականության միջև։ Քանի որ այլընտրանքային հարթակները փորձում են ներգրավել հայտնի հեռարձակողներին՝ առաջարկելով ավելի մեղմ կանոններ և եկամուտների բաշխման ձեռնտու պայմաններ, առաջատար հարթակների համար առանցքային է դառնում լսարան ապահովող հեղինակներին պահպանելու խնդիրը։