2026 թվականի հուլիսի 6-ին Լոնդոնում կայացած համաշխարհային պրեմիերայից հետո Քրիստոֆեր Նոլանի «Ոդիսականը» արժանացել է քննադատների բարձր գնահատականին։ Հոլիվուդյան վերլուծաբաններն ու կինոքննադատները ֆիլմը բնորոշում են որպես «ցնցող» ձեռքբերում՝ ընդգծելով դրա մասշտաբայնությունը, տեխնիկական հագեցվածությունը և էմոցիոնալ խորությունը։
Ֆիլմում գլխավոր դերերը մարմնավորում են Մեթ Դեյմոնը (Ոդիսևս), Էն Հեթուեյը (Պենելոպե) և Թոմ Հոլանդը (Տելեմաքոս)։ Կինոնկարի համաշխարհային պրեմիերան նախատեսված է հուլիսի 17-ին։ Ֆիլմի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն ամբողջությամբ նկարահանվել է IMAX ֆորմատի տեսախցիկներով, ինչը Նոլանին հնարավորություն է տվել ստեղծելու աննախադեպ վիզուալ էֆեկտներ՝ նույնիսկ երկխոսություններով հագեցած տեսարաններում։
Քննադատների արձագանքը
Collider-ի լրագրող Փերի Նեմիրոֆը ֆիլմը որակել է որպես «կինեմատոգրաֆիական տոն», իսկ The Independent-ի թղթակից Ջեյքոբ Ստոլվորթին այն անվանել է Նոլանի «մինչ օրս ամենամեծ ֆիլմը»։
Դերասանական կազմը նույնպես արժանացել է հիացական խոսքերի։ Մեթ Դեյմոնի կատարումը համարվում է նրա կարիերայի լավագույն դերերից մեկը, իսկ Ռոբերտ Փեթինսոնի հակահերոսի կերպարը՝ հզոր և տպավորիչ։
Վերլուծություն. դիցաբանության նոր մեկնաբանում
Ի տարբերություն Հոմերոսի էպոսի նախկին էկրանավորումների, Նոլանը կենտրոնացել է առասպելի մութ և սարսափելի կողմերի վրա։ Discussing Film-ի խմբագիր Էնդրյու Սալազարի խոսքով՝ ռեժիսորը հմտորեն օգտագործել է հունական դիցաբանության սարսափ տարրերը՝ դրանք հարմարեցնելով ժամանակակից հանդիսատեսի ընկալմանը։
Ֆիլմը ոչ միայն արկածային պատում է, այլև մարդկային հպարտության, կորստի և պատերազմի հետևանքների մասին փիլիսոփայական խորհրդածություն։ Չնայած երեք ժամ տևողությանը, քննադատները միակարծիք են, որ Նոլանին հաջողվել է ստեղծել միասնական և տպավորիչ կինոպատում, որը կարող է դառնալ ժամանակակից կինոյի կարևորագույն իրադարձություններից մեկը։