Բժշկական հաստատությունները, որոնք ավանդաբար ընկալվում են որպես բուժման և պաշտպանության վայրեր, վերջին շրջանում ենթարկվում են անվտանգային լուրջ մարտահրավերների։ Ինդիանայում շերիֆի տեղակալի վրա հարձակումը և Կոնգոյում հիվանդանոցի հանդեպ ցուցարարների ագրեսիան ցույց են տալիս, որ բժշկական կենտրոնները դառնում են սոցիալական լարվածության թիրախ։ Անվտանգության այս միջադեպերը ոչ միայն սպառնում են անձնակազմի կյանքին, այլև խաթարում են հանրային վստահությունը առողջապահական համակարգի նկատմամբ։
Համակարգային խնդիրները՝ կապված հիվանդանոցների միավորման և ռեսուրսների սղության հետ, ավելի են խորացնում իրավիճակը։ Երբ հասարակությունը զգում է, որ առողջապահական ծառայությունները դառնում են անհասանելի կամ օտարված, դժգոհությունը կարող է վերածվել բռնության։ Անհրաժեշտ է վերանայել անվտանգության արձանագրությունները՝ պահպանելով հիվանդանոցների մարդասիրական առաքելությունը։