Անշարժ գույքի և իրավապահ համակարգերի խոցելիությունը
Խարդախության վերաբերյալ վերջին դատական գործընթացները բացահայտում են ինստիտուցիոնալ վերահսկողության լուրջ բացթողումներ։ 2026 թվականի հունիսի 20-ին Մանհեթենի դաշնային դատարանում ներկայացված հայցը մեղադրում է Riverside Abstract-ին և Nussbaum Lowinger իրավաբանական ընկերությանը անշարժ գույքի խոշոր խարդախության մեջ։ Հայցվորները՝ Blueberry Funding-ը և EADMK-ը, պահանջում են վերականգնել 87.5 միլիոն դոլար, որը, ըստ նրանց, յուրացվել է էսքրոու հաշիվներից՝ շինծու գործարքների և կաշառքների միջոցով։
Միևնույն ժամանակ, Ֆլորիդայի ճանապարհային պարեկային ծառայությունը (FHP) հայտնվել է սկանդալի կենտրոնում. կապիտան Լենիտա Քինգը և պարեկ Մորիս Վիլսենտը ձերբակալվել են աշխատանքային ժամերի հաշվետվությունները կեղծելու և մասնավոր ընկերություններից ապօրինի վճարումներ ստանալու համար։ FHP-ի հետաքննությունը պարզել է, որ ծառայողներին թույլատրվել է ստեղծել սեփական ընկերություններ (LLC)՝ արտաժամյա աշխատանքի վարձատրությունը ուղղակիորեն ստանալու համար, ինչը բացառել է կենտրոնացված վերահսկողությունը։
Վերլուծություն. Ինստիտուցիոնալ խարդախության մեխանիզմները
Այս դեպքերը վկայում են այն մասին, որ երբ վերահսկողական մեխանիզմները թույլ են կամ ապակենտրոնացված, ծառայություններ մատուցող կողմերը հեշտությամբ դառնում են խարդախ սխեմաների մասնակիցներ։ Նյու Յորքի դեպքում մոտ 400 միլիոն դոլարի կորուստը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է էսքրոու հաշիվների նկատմամբ անվերահսկելիությունը հանգեցնել համակարգային փլուզման։
Կանզասում, որտեղ նահանգապետի թեկնածուները քննարկում են «վատնումների և խարդախության» դեմ պայքարը, հարցը տեղափոխվել է քաղաքական հարթություն։ Ֆիլիպ Սարնեցկին և այլ թեկնածուներ պահանջում են անկախ աուդիտ՝ պնդելով, որ պետական ապարատում «հետևել փողի հետքերին» սկզբունքը հաճախ անտեսվում է հօգուտ հատուկ շահերի։ Անկախ ոլորտից՝ թե՛ մասնավոր, թե՛ պետական հատվածում խարդախության հիմնական պատճառը ներքին վերահսկողության բացակայությունն է։