Համաշխարհային հարկային համակարգը թևակոխում է աննախադեպ փոփոխությունների փուլ: ՏՀԶԿ-ի Pillar Two (Գլոբալ նվազագույն հարկ) շրջանակի հունիսի 30-ի վերջնաժամկետին ընդառաջ, վերազգային ընկերությունները բախվում են «վերջին մղոնի» համապատասխանության լուրջ խնդիրների: Թեև ի սկզբանե նախատեսվում էր կենտրոնացված հաշվետվողականություն, այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Վիետնամը և Բահամյան կղզիները, դեռևս չեն ակտիվացրել տվյալների փոխանակման համաձայնագրերը, ինչը ստիպում է ընկերություններին կրկնակի հայտարարագրեր ներկայացնել՝ խուսափելու համար հսկայական տուգանքներից, որոնք Լյուքսեմբուրգում կարող են հասնել մինչև 300,000 եվրոյի:
Միևնույն ժամանակ, Իսրայելը հայտարարել է հարկային վարչարարության մեջ հեղափոխական քայլի մասին. արհեստական բանականության միջոցով պետությունը պատրաստվում է ստուգել հարկային հայտարարագրերի 100%-ը՝ ներկայիս 4%-ի փոխարեն: Այս գործիքն արդեն իսկ բացահայտել է շուրջ 7 միլիարդ դոլարի չվճարված հարկերի բաց: Սա ցույց է տալիս, որ կառավարությունները նախընտրում են ուժեղացնել հավաքագրումը և տեխնոլոգիական վերահսկողությունը, քան բարձրացնել հարկային դրույքաչափերը միջին խավի համար: Այս միտումը համընկնում է նաև ԱՄՆ Ջորջիա նահանգում վառելիքի հարկի կասեցման ավարտի հետ, որտեղ պետությունը վերադառնում է ստանդարտ հարկմանը՝ փոխարենը տրամադրելով միանվագ հետվճարներ:
Այս իրողությունները փաստում են, որ հարկային թափանցիկությունն այլևս ընտրություն չէ, այլ պարտադիր պայման: Ընկերությունների համար կենտրոնացված կոորդինացումը դառնում է կենսական, քանի որ տվյալների անհամապատասխանությունը կարող է հանգեցնել ավտոմատացված համակարգերի կողմից բացահայտվող տույժերի: Գլոբալ հարկային լանդշաֆտը վերածվում է թվային վերահսկողության դաշտի, որտեղ սխալի հավանականությունը հասցվում է նվազագույնի: