2026 թվականի մարտին Հնդկաստանի թանկարժեք մետաղների շուկան հակառակվել է պատմական միտումներին. ոսկու և արծաթի գները նվազել են 9-10 տոկոսով՝ չնայած Մերձավոր Արևելքում աշխարհաքաղաքական լարվածության սրմանը։ Թեև ավանդական տնտեսագիտական տեսությունը պնդում է, որ պատերազմական անկայունությունը պետք է հանգեցնի ոսկու պահանջարկի աճի՝ որպես ապահով ակտիվ, ներկայիս շուկայական իրավիճակը վկայում է ներդրողների վարքագծի կտրուկ փոփոխության մասին։
ԱՄՆ-ի, Իսրայելի և Իրանի միջև ընթացող հակամարտությունը, որը խաթարել է էներգակիրների մատակարարումը, չի հանգեցրել թանկարժեք մետաղների սպասվող թանկացմանը։ Դրա փոխարեն՝ ԱՄՆ դոլարի ամրապնդումը և բարձր տոկոսադրույքները կապիտալը վերաուղղորդել են դեպի դոլարային ակտիվներ։ Ներդրողները նախընտրում են իրացվելիությունը՝ անտեսելով ոսկու ավանդական պաշտպանիչ դերը։
Հնդկաստանի ներդրողների համար այս անկումը նշանակալի փոփոխություններ է առաջացրել ինչպես մանրածախ, այնպես էլ ինստիտուցիոնալ մակարդակում։ Թեև ոսկու հիմնարար արժեքը մնում է կայուն, ներկայիս իրավիճակը ցույց է տալիս, որ դրամավարկային քաղաքականությունն ու արժութային ուժը ներկայումս ավելի մեծ ազդեցություն ունեն գնագոյացման վրա, քան տարածաշրջանային անվտանգային մտահոգությունները։ Շուկայական վերլուծաբանները նշում են, որ հաջորդ ամիսների զարգացումները կախված կլինեն այն բանից, թե արդյոք հակամարտության խորացումը կփոխի ներդրողների այս տրամադրվածությունը։