Տնային կրթության աճող միտումը Հալում
Հալում տնային կրթությամբ զբաղվող երեխաների թիվը կտրուկ աճել է՝ 2026 թվականի մարտին հասնելով 1086-ի, ինչպես նշվում է Հալի քաղաքային խորհրդի ստուգողական հանձնաժողովի զեկույցում։ Ինչպես հաղորդում է BBC-ն, 2022 թվականի աշնանը այս թիվը կազմում էր ընդամենը 380։ Այս միտումը արտացոլում է Անգլիայում տիրող ազգային իրավիճակը, որտեղ Կրթության նախարարության (DFE) տվյալներով՝ 2025 թվականի աշնանը տնային կրթություն է ստացել 126 000 երեխա՝ 2022-23 թվականների գարնանային կիսամյակի 86 200-ի համեմատ։
Ընտանիքները հաճախ հրաժարվում են ավանդական դպրոցական համակարգից՝ անհատականացված ուսուցման միջավայր ստեղծելու և հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների համար ավելի լավ պայմաններ ապահովելու նպատակով։ Այս փոփոխությունը ցույց է տալիս աճող լարվածությունը ստանդարտացված կրթական մոդելների և այն ընտանիքների միջև, որոնք փնտրում են նեյրոբազմազանությանը հարմարեցված միջավայրեր։
Նեյրոբազմազանություն և անհատականացված մոտեցում
Հալի բնակիչ Էյմին 2026 թվականի հունվարին իր 9-ամյա որդուն՝ Ջորջին, հանել է հատուկ դպրոցից։ Ջորջը, ով ունի ուսումնական բազմաթիվ խնդիրներ և չի խոսում, այժմ տնային պայմաններում է կրթություն ստանում։ Մայրը նշում է, որ տանը երեխան ավելի հանգիստ և երջանիկ է։ Տնային պայմաններում Էյմին կարողանում է ինտեգրել մասնագիտական օգնությունը, ներառյալ զբաղմունքային թերապիան, ֆիզիոթերապիան և լոգոպեդական աշխատանքը։
Հալի համալսարանի կրթության դպրոցի ղեկավար, պրոֆեսոր Ռիչարդ Վուլին կարծում է, որ նեյրոբազմազանության վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացումը տնային կրթության աճի հիմնական պատճառներից է։ «Այժմ մենք խոսում ենք տարբեր կարիքների, ախտորոշման և նեյրոբազմազանության մասին այնպես, ինչպես չէինք անի 5 կամ 10 տարի առաջ», – ասում է նա։ DFE-ի տվյալներով՝ տնային կրթություն ստացող երեխաների մոտ 16%-ն ունի հատուկ կրթական կարիքներ (SEND)։
Համակարգային մարտահրավերներ և վերահսկողություն
Որոշ ծնողներ, ինչպես օրինակ նախկին ուսուցչուհի Նազրինը, նշում են, որ դպրոցական միջավայրը հաճախ չի ապահովում անհրաժեշտ ճկունությունը։ Նրա դուստրը, ով զբաղվում է մրցակցային թենիսով, տանը սովորելու շնորհիվ ավելի արդյունավետ է օգտագործում ժամանակը։ Միևնույն ժամանակ, նախկին տնօրեն Քրիս Ուոթսը ընդգծում է, որ դպրոցը կարևոր է երեխաների սոցիալականացման համար։
Ի պատասխան այս միտումների՝ 2026 թվականի ապրիլին ուժի մեջ մտած «Երեխաների բարեկեցության և դպրոցների մասին» օրենքը սահմանեց «Դպրոցում չգտնվողների» ռեեստրը՝ տալով տեղական իշխանություններին ավելի մեծ լիազորություններ միջամտելու, եթե երեխան համապատասխան կրթություն չի ստանում։ Երեխաների հանձնակատար դեյմ Ռեյչել դե Սոուզան նշում է, որ միայն ռեեստրը բավարար չէ, և անհրաժեշտ է լրացուցիչ ֆինանսավորում և անձնակազմ՝ ընտանիքների հետ հարաբերություններ կառուցելու և երեխաների անվտանգությունն ապահովելու համար։

