Ձմռան փոխաբերությունը
«Վիշապի տան» 3-րդ եթերաշրջանի 7-րդ սերիան՝ «Վիշապները ձմռանը» խորագրով, Թարգարիենների դինաստիայի անկման խորքային վերլուծությունն է։ Այստեղ «ձմեռ» ասելով հեղինակները նկատի ունեն ոչ թե եղանակային պայմանները, այլ քաղաքական ու հոգեբանական լճացումը։ Յուրաքանչյուր հիմնական կերպար այս սերիայում հանդես է գալիս որպես «ձմեռային վիշապ»՝ մի արարած, որը նախատեսված է կրակի համար, բայց այժմ հայտնվել է անօգնականության ու մեկուսացման մեջ։
Ռենիրա Թարգարիենը գրավել է Երկաթե գահը, սակայն նա չի կարողանում վերահսկել սեփական ընտանիքը։ Թագավորական նավահանգստում նրա հաղթանակը ջերմություն չի բերել, այլ ավելի է խորացրել կասկածամտությունը։ Նույնիսկ Ջեյսի մահվան սուգը նրա համար դարձել է ոչ թե անձնական ցավ, այլ քաղաքական լծակ։
Սունֆայրի վերադարձը և դաշինքների փոփոխությունը
Սերիայի ամենակարևոր իրադարձությունը Էյգոն II-ի վիշապի՝ Սունֆայրի վերադարձն է։ Երկար ժամանակ համարվելով կորսված՝ նրա հայտնվելը փոխում է ուժերի հարաբերակցությունը։ Ի տարբերություն Էյգոնի շրջապատի, որը նրան վերաբերվում էր որպես խամաճիկի, Սունֆայրը մնում է նրա միակ իրական դաշնակիցը։
Միևնույն ժամանակ, «վիշապասերմերը» (dragonseeds) հայտնվել են բարդ իրավիճակում։ Ուլֆ Սպիտակը, չնայած Սիլվերվինգին տիրապետելուն, իրեն օտարված է զգում արիստոկրատական շրջանակներում։ Լորդ Օրմունդ Հայթաուերի հաջող փորձը՝ շողոքորթությամբ շահելու Ուլֆի վստահությունը, ցույց է տալիս Ռենիրայի քաղաքականության խոցելիությունը. նա զինեց հասարակ մարդկանց, բայց չկառուցեց համակարգ, որը նրանց ինտեգրելու հնարավորություն կտար։
Ներքին փլուզումը
Ռաենա Թարգարիենը վերջապես նվաճում է վայրի «Ոչխարագող» (Sheepstealer) վիշապին, սակայն դա նրան չի ազատում մեղքի զգացումից։ Իսկ Հելենա Թարգարիենը շարունակում է հրաժարվել հեծնել Դրիմֆայրին, ինչը նրա կողմից գիտակցված ընտրություն է՝ չդառնալու բռնության գործիք։ Աեմոնդ Թարգարիենի հոգեկան վիճակը նույնպես ծայրահեղ է, և նրա մոր՝ Ալիսենտի՝ նրան թունավորելու փորձը ցույց է տալիս, որ դինաստիայի ներսում կրակը սկսել է այրել հենց իրենց՝ Թարգարիեններին։