ԱՏԼԱՆՏԱ (Azat TV) – 2019 թվականի հունվարին ԱՄՆ սենատոր Ջոն Օսոֆը ստացավ իր գործընկերների ահազանգը այն մասին, որ Գանայի մայրաքաղաք Ակրայում սպանվել է վավերագրական ֆիլմերի գծով նրա գործընկեր, լրագրող Ահմեդ Հուսեին-Սուալե Դիվելան (DnYuz): Մոտոցիկլետով երկու անհայտ անձինք կրակել էին Դիվելայի վրա այն բանից հետո, երբ նրա մասնակցությամբ կատարված գաղտնի հետաքննությունը բացահայտել էր աֆրիկյան ֆուտբոլում կոռուպցիան և կաշառակերությունը։ Ավելի վաղ Գանայի խորհրդարանի պատգամավորներից մեկը հեռուստաեթերով բացահայտ կոչ էր արել հաշվեհարդար տեսնել լրագրողի հետ։ Սպանության առնչությամբ մինչ օրս որևէ մեկը դատապարտված չկա, իսկ Օսոֆն այս ողբերգությունը որակել է որպես իր մասնագիտական կյանքի ամենածանր հարվածը։
Մինչև Ջորջիայից Սենատում ընտրվելը, Օսոֆը 2013-2021 թվականներին ղեկավարել է Insight Film վավերագրական ընկերությունը։ DnYuz-ի տվյալներով՝ նրա մուտքը վավերագրական ոլորտ սկսվել էր դեռևս պատանեկան տարիներին՝ Ֆրանսիայում բրիտանացի թողարկող Ռոն ՄաքՔալաֆի հետ հանդիպումից հետո։ Լոնդոնի տնտեսագիտական դպրոցում ուսանելու տարիներին նրան առաջարկել են գլխավորել ընկերությունը, և Օսոֆը ներդրել է իր ժառանգած միջոցներից 250,000 դոլար՝ փրկելու համար սնանկացման եզրին գտնվող բիզնեսը։
Հետաքննությունից մինչև սենատորական վերահսկողություն
Insight-ում աշխատելիս Օսոֆը ստիպված է եղել պաշտպանել արտասահմանում գտնվող լրագրողներին։ 2011 թվականին, երբ Սիերա Լեոնեի անտառարդյունաբերության մասին ֆիլմից հետո երկրի փոխնախագահը սպառնացել էր լրագրող Սոմաս Սամուրային, Օսոֆը կապ է հաստատել Վաշինգտոնի պաշտոնյաների հետ (DnYuz)։ Այն ժամանակ աշխատելով որպես Ներկայացուցիչների պալատի անդամ Հենկ Ջոնսոնի օգնական՝ նա կազմակերպել էր Կոնգրեսի պատգամավորների նամակը Պետդեպարտամենտին, ինչը թույլ էր տվել Սամուրային անվտանգ հեռանալ երկրից։
ԱՄՆ Սենատում Օսոֆը պարբերաբար հղում է անում իր հետաքննական անցյալին՝ որպես դաշնային բանտերի և խնամատար ընտանիքների համակարգի ստուգումների հիմք (DnYuz): Նրա հակակոռուպցիոն հռետորաբանությունը լայն արձագանք է գտել ընտրողների շրջանում՝ օգնելով նրան ամրապնդել դիրքերը Ջորջիայի նահանգում վերընտրվելու համար, մինչդեռ սոցիալական ցանցերում տարածվող տեսանյութերը հաճախ համեմատվում են Բարաք Օբամայի 2008 թվականի քարոզարշավի հռետորաբանական ոճի հետ։