Քեթրին Շվարցենեգերի ուղին․ ծնողական փորձը, քաջության դասերը և կենդանիների հետ կապի ուժը

Քեթրին Շվարցենեգերի նոր մանկական գիրքը․ քաջություն՝ տարբեր ձևերով

Երբ Քեթրին Շվարցենեգերը խոսում է իր վերջին մանկական գրքի՝ «Քեթ և Բրենդի»-ի մասին, նրա ձայնում հնչում է մայրական ջերմություն ու կրքոտ պաշտպանություն։ Նոյեմբերի 4-ին լույս տեսած այս գիրքը ներկայացնում է վախկոտ աղջկա՝ Քեթի և ծանր փորձություն անցած ձիու՝ Բրենդիի հուզիչ պատմությունը։ Նրանց կապը դառնում է բուժման ու քաջության օրինակ՝ ցույց տալով, որ իրական քաջությունը կարող է դրսևորվել ոչ միայն ակնհայտ գործողություններով։

«Ես միշտ գիտեի, որ ուզում եմ Բրենդիի հետ իմ փորձը վերածել գրքի»,– ասում է Քեթրինը SheKnows-ի բացառիկ հարցազրույցում։ Պատմությունը հորինված չէ՝ զգացմունքներ հարուցելու համար․ Բրենդին իրական ձի էր, որ ուներ թե՛ ֆիզիկական, թե՛ հոգեբանական սպիներ։ Քեթրինի ու Բրենդիի հարաբերությունը նրա կյանքում հեղափոխություն էր, սովորեցնելով վստահություն, համբերություն ու այն հանգիստ քաջությունը, որ անհրաժեշտ է վախերը հաղթահարելու համար։

«Քաջությունը կարող է արտահայտվել բազմաթիվ ձևերով»,– բացատրում է Քեթրինը։ Նրա համար այս գիրքը պարզապես հեքիաթ չէ, այլ հնարավորություն է երեխաների հետ խոսելու վախերը հաղթահարելու, կենդանիների հետ ընկերության բուժիչ ուժի, և այն զգացողության մասին, որ երեխաները կարող են իրենց ճանաչված զգալ իրենց անհանգստությունների մեջ։

Պետրա Բրաունի նկարազարդումները գրքի հերոսներին կենդանացնում են՝ մանրամասն, որ Քեթրինի երեխաները բազմիցս գնահատել են։ Պատմության ազդեցությունը թե՛ անձնական, թե՛ համընդհանուր է․ «Այն ինձ օգնեց վստահություն ձեռք բերել՝ վախերը հաղթահարելու համար, և դա իսկապես օգտակար էր ինձ համար։ Այդ կապի մասին պատմելը շատ կարևոր էր, քանի որ այն այնքան խորն էր, որ մինչև հիմա մեծահասակ տարիքում էլ օգուտ եմ ստանում»,– հիշում է նա։

Իրատեսական ծնողականություն Քրիս Փրատի հետ․ թիմային աշխատանք և առօրյա պահեր

Քեթրինի ծնողական մոտեցումը հիմնված է իրատեսական և գործընկերային սկզբունքների վրա։ Նա և իր ամուսին՝ դերասան Քրիս Փրատը, երեք փոքրիկ երեխաների՝ Լայլայի, Էլոյզի և Ֆորդի ծնողներ են, իսկ Քրիսը նաև համատեղ ծնողություն է իրականացնում իր ավագ որդու՝ Ջեքի հետ՝ նախկին կնոջ՝ Աննա Ֆարիսի հետ։

The Mirror-ի հետ հարցազրույցում Քեթրինը նշել է, որ հաղորդակցությունը իրենց ընտանիքի հիմքն է։ «Դա սկզբից մեզ համար շատ կարևոր էր, և շարունակում է մնալ կարևոր, հատկապես երբ կյանքը դառնում է ավելի զբաղված ու խառնաշփոթ, իսկ երեխաների թիվն աճում է»,– ընդգծում է նա։

Ուժերի համադրման գաղափարը կարևոր է․ «Մենք հրաշալի թիմ ենք։ Միշտ հիշում ենք, որ միասին ենք և անում ենք հնարավոր ամեն ինչ բոլոր հարցերում։» Նրանք գերադասում են «միկրոպահեր»՝ փոքրիկ շփումներ օրվա ընթացքում, քան մեծ միջոցառումներ կամ երկարատև ժամանցներ։ Քեթրինը հավատում է, որ այդ առօրյա պահերը ավելի իրատեսական ու արժեքավոր են, քան ցուցադրական քայլերը, հատկապես փոքր երեխաների հետ զբաղվածության շրջանում։

Ընտանեկան մթնոլորտը ձևավորվում է թիմային աշխատանքով ու մշտական ներկայությամբ։ «Յուրաքանչյուր օրը տարբեր է»,– նկարագրում է Քեթրինը, ընդգծելով փոքրիկների աշխույժ կյանքը։ Ֆորդը՝ ամենափոքրը, «չդադարող սողացող» է, իսկ ավագ քույրերը մեծ խանդավառությամբ օգնում են ու հոգ տանում փոքր եղբոր մասին։

Կենդանիների բուժիչ ուժը․ դասեր երեխաների ու ծնողների համար

Կենդանիները Քեթրինի ընտանեկան պատմության անբաժանելի մասն են։ Նրա կենդանիների պաշտպանության գործունեությունը ոչ միայն մասնագիտական է, այլև անձնական՝ փոխանցված ծնողներից՝ Առնոլդ Շվարցենեգերից և Մարիա Շրայվերից։ Հայրական ֆերմայում երեխաները սովորում են պատասխանատվություն ու կարեկցանք՝ տարբեր կենդանիների հետ շփվելով։

«Իմ նպատակն է, որ նրանք ունենան վստահություն կենդանիների հանդեպ, որպեսզի երբ գտնեն այն կենդանին, որի հետ կապվածություն ունեն, կարողանան այդ հարաբերությունը զարգացնել և պահել»,– ասում է Քեթրինը։ Նա նշում է, թե ինչպես են իր աղջիկները հանգստանում ու վստահություն ձեռք բերում՝ հավերի հետ ժամանակ անցկացնելով, իսկ Ֆորդը՝ առանձնահատուկ կապ է ունեցել իրենց սիրելի ձիու՝ Սիսկոյի հետ։

Ցավոք, Սիսկոն արդեն չկա, բայց Քեթրինը շնորհակալությամբ է հիշում․ «Շատ երախտապարտ եմ, որ երեխաներս հասցրին հանդիպել ու շփվել նրա հետ»։ Այս պահերը ոչ միայն հուզիչ են, այլև ուսանելի՝ երեխաներին սովորեցնելով կարեկցանք, կորուստ ու սրտի տոկունություն։

Քեթրինը ծնողներին հորդորում է թույլ տալ, որ երեխաները հարցեր տանեն վախի մասին և խրախուսել անկեղծ խոսակցությունները զգացմունքների շուրջ․ «Երեխաներին թույլ տալ, որ մոտենան ձեզ իրենց հարցերով ու վախերով, ու միասին քննարկել, մեծ պարգև է ծնողի կողմից»։

Պաշտպանություն և համայնքային ներգրավվածություն․ ընտանիքից դուրս

Քեթրինի պաշտպանական գործունեությունը ընդլայնվում է ընտանիքից դուրս։ Նա կոչ է անում ծնողներին օրինակ ծառայել, հատկապես կենդանիների պաշտպանության հարցում։ «Կարող ենք երեխաներին հազար անգամ ասել, որ ինչ-որ բան վախենալու չէ, բայց իրենց համար դա այդպես չէ։ Իրական օրինակով ու գործողությամբ ցույց տալը միշտ ավելի արդյունավետ է»։

Նա կարևորում է կենդանիների ապաստարաններում կամավորությունը, տնային խնամքը և համայնքային ծրագրերին մասնակցությունը՝ որպես ձևեր կարեկցանքն ու ըմբռնումը խորացնելու համար։ «Երեխաները շատ զգայուն են իրենց զգացմունքների հանդեպ, և կենդանիները նույնպես զգում են մեր ապրումները, այնպես որ պարզապես պետք է ժամանակ տալ, որ սեփական հարմարավետությունը ձևավորվի»։

Քեթրինի ուղերձը պարզ է․ քաջությունը միայն հերոսական արարքներ չէ, այլ փոքրիկ, շարունակական քայլեր՝ դեպի կապ ու ըմբռնում՝ թե՛ մարդկանց, թե՛ կենդանիների հետ։ Նրա կյանքն ու աշխատանքը հիշեցնում են, որ տոկունությունը կառուցվում է առօրյա ընտրություններով ու անկեղծ, սիրով լի զրույցներով։

Ի վերջո, Քեթրին Շվարցենեգերի պատմությունը ոչ միայն գրքի կամ հանրահայտ ծնողականության մասին է․ այն իրական, անկանոն ու գեղեցիկ ճանապարհի մասին է, որով մենք կարող ենք դաստիարակել քաջություն ու կարեկցանք հաջորդ սերունդի մեջ։ Իրատեսական ծնողականության, կենդանիների պաշտպանության և անկեղծ պատմությունների հանդեպ նրա նվիրվածությունը օրինակ է այն ընտանիքների համար, որոնք այսօր փնտրում են կապ ու միասնականություն՝ ավելի բարդ աշխարհում։