Թրամփի վարչակազմն ակտիվացրել է «երրորդ երկիր» արտաքսումների կիրառումը, որի շրջանակներում միգրանտներն ուղարկվում են ոչ թե իրենց ծագման երկրներ, այլ այլ պետություններ։ Ըստ Third Country Deportation Watch-ի տվյալների՝ 2025 թվականի հունվարից ի վեր արդեն մոտ 20,000 մարդ է արտաքսվել այս մեխանիզմով։
ԱՄՆ Ներքին անվտանգության դեպարտամենտը (DHS) այս քաղաքականությունը հիմնավորում է նրանով, որ որոշ դեպքերում դեպի հայրենիք վերադարձը «անիրագործելի կամ անհնարին» է։ Ներկայումս առնվազն 34 երկիր, այդ թվում՝ Կոստա Ռիկան, Հասարակածային Գվինեան և Ուզբեկստանը, համաձայնագրեր ունեն ԱՄՆ-ի հետ՝ միգրանտներ ընդունելու վերաբերյալ։
Իրավապաշտպաններն ընդգծում են, որ այս պրակտիկան հանգեցնում է միգրանտների երկարատև կալանքի ICE-ի (Ներգաղթի և մաքսային ծառայության) կենտրոններում, մինչ իշխանությունները փնտրում են ընդունող երկիր։ Որոշ դեպքերում մարդիկ ուղարկվում են հակամարտության կամ առողջապահական ճգնաժամի մեջ գտնվող տարածաշրջաններ։ Իրավական տեսանկյունից սա լուրջ հարցեր է առաջացնում ապաստան հայցողների իրավունքների վերաբերյալ, հատկապես նրանց համար, ովքեր դատարանի կողմից ստացել են «արտաքսման կասեցում»՝ հայրենիքում հալածանքների վտանգի պատճառով։
Թեև Գերագույն դատարանը 2025 թվականի DHS v. D.V.D. գործով թույլատրեց որոշակի արտաքսումներ, դատական վեճերը շարունակվում են։ Փաստաբանները նշում են, որ այս քաղաքականությունը խաթարում է ընտանեկան կապերը և միգրանտներին դնում անորոշության մեջ՝ առանց որևէ սոցիալական կամ տնտեսական հիմքի երրորդ երկրում։