Դիվանագիտական ճնշում և ռազմական լարվածություն
Միացյալ Նահանգները Իրանից պահանջում է պաշտոնական և հրապարակային երաշխիքներ առ այն, որ Թեհրանը կդադարեցնի ցանկացած թշնամական գործողություն Հորմուզի նեղուցում առևտրային նավերի նկատմամբ: Ինչպես հաղորդում են CBS News-ը և միջազգային այլ աղբյուրներ, այս պահանջը փոխանցվել է Քաթարի միջնորդների միջոցով, մինչդեռ Օմանում ընթանում են բանակցություններ՝ փորձելով փրկել հունիսին ստորագրված փոխըմբռնման հուշագիրը, որի գործողության ժամկետը ըստ էության կասեցվել է:
ԱՄՆ բարձրաստիճան պաշտոնյաները ուրբաթ օրը հայտնել են, որ իրանական կողմը մասնավոր զրույցներում ընդունել է, որ նեղուցում նավերի վրա հարձակումները «սխալմունք» են եղել և իրականացվել են «չվերահսկվող» ծայրահեղական խմբավորումների կողմից: Այնուամենայնիվ, Վաշինգտոնը այլևս չի բավարարվում միայն մասնավոր խոստումներով: ԱՄՆ փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսի և հատուկ բանագնաց Սթիվ Ուիթքոֆի գլխավորած բանակցային թիմը պնդում է, որ Թեհրանը պետք է հրապարակավ ընդունի սխալը և երաշխավորի նեղուցի անվտանգությունը:
Հուշագրի խաթարումը և տնտեսական հետևանքները
Հունիսին ստորագրված հուշագիրը նպատակ ուներ ապահովելու տարածաշրջանային կայունություն և էներգակիրների անխափան մատակարարում: Իրանի արտգործնախարար Աբաս Արաղչին, սակայն, մեղադրել է Վաշինգտոնին հուշագրի կետերը խախտելու մեջ՝ նշելով նոր պատժամիջոցների և տարածաշրջանում ուժերի կուտակման մասին: ԱՄՆ-ը, իր հերթին, Իրանի կողմից նավագնացության համար վճարներ գանձելու փորձերը և նավերի երթուղիները փոխելու պահանջը համարում է համաձայնագրի կոպիտ խախտում:
Իրավիճակի սրումը անմիջականորեն ազդել է էներգակիրների համաշխարհային գների վրա: ԱՄՆ-ում վառելիքի գները կրկին աճել են, իսկ նեղուցով անցնող նավերի թիվը նվազել է՝ հասնելով հունիսի վերջից ի վեր ամենացածր ցուցանիշին: Չնայած Maersk ընկերությունը վերսկսել է որոշ երթուղիներ, Պարսից ծոցը շարունակում է մնալ միջազգային լոգիստիկայի համար ամենառիսկային գոտիներից մեկը:
Վերլուծություն. Անուղղակի դիվանագիտության սահմանները
Ընթացիկ ճգնաժամը ընդգծում է անուղղակի դիվանագիտական կապուղիների փխրունությունը: Քաթարի միջնորդությամբ երկու կողմերն էլ փորձում են կանխել լայնամասշտաբ պատերազմը, սակայն Թեհրանի ներքին ծայրահեղական ուժերի ազդեցությունը մնում է անկանխատեսելի գործոն: ԱՄՆ-ի ռազմավարությունը, որը համատեղում է տնտեսական պատժամիջոցները և ռազմական պատրաստվածությունը (ինչպես վկայում է 170 թիրախների ուղղությամբ հարվածների շարքը), նպատակ ունի Իրանի ղեկավարությանը դնել ընտրության առաջ՝ տնտեսական կայունության և ծայրահեղականների կողմից հրահրվող անկայունության միջև:
Հրապարակային երաշխիքների պահանջը հաշվարկված քայլ է, որը նպատակ ունի զրկել Իրանին «հերքումների» հնարավորությունից: Այնուամենայնիվ, այս ռազմավարությունը պարունակում է նաև ռիսկեր. եթե Իրանի ղեկավարությունը իրեն անկյուն քշված զգա, կարող է ընտրել էսկալացիայի ուղին՝ հատկապես նկատի ունենալով երկրի ներքաղաքական զգայուն փուլը: Հորմուզի նեղուցի ապագան այժմ կախված է նրանից, թե արդյոք Օմանում ընթացող բանակցությունները կկարողանան մասնավոր ափսոսանքները վերածել պարտադիր և հրապարակային երաշխիքների: