2025 թվականին Հնդկաստանի և ԱՄՆ-ի միջև սպասված առևտրային պայմանագիրը կրկին չի կնքվել, չնայած տարվա սկզբին բարձր մակարդակի հանդիպումներին ու հույսերին: ԱՄՆ-ն ավելացրել է մաքսատուրքերը հնդկական ապրանքների նկատմամբ՝ հասնելով 50%-ի, ինչը զգալի ազդեցություն է ունեցել Հնդկաստանի տնտեսության, արտահանման և ազգային արժույթի վրա։ Գյուղատնտեսության ոլորտը շարունակում է մնալ գլխավոր խոչընդոտը՝ ԱՄՆ-ն պահանջում է Հնդկաստանից գնել գենետիկորեն փոփոխված մշակաբույսեր և թույլատրել կաթնամթերքի ներմուծում, սակայն Հնդկաստանի ֆերմերային համայնքը կտրուկ ընդդիմանում է այդ փոփոխություններին, հատկապես ընտրությունների նախաշեմին։ Էներգետիկայի հարցում ևս կողմերը չեն կարողանում համաձայնության գալ, քանի որ Հնդկաստանը շարունակում է գնել ռուսական նավթ, ինչը ԱՄՆ-ն համարում է Ուկրաինայի պատերազմը ֆինանսավորելու միջոց։
ԱՄՆ-ի հետ պայմանագրի ձգձգման պայմաններում Հնդկաստանը ակտիվորեն ընդլայնում է իր առևտրային գործընկերությունները՝ վերջերս պայմանագիր կնքելով Օմանի հետ, որը զգալիորեն կբարձրացնի հնդկական ապրանքների շուկային մուտքը և կնվազեցնի մաքսատուրքերը։ Նման համաձայնագրերը Հնդկաստանին հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ԱՄՆ-ի մաքսատուրքերի ազդեցությունը և պահպանել արտահանման աճի տեմպերը։ Միևնույն ժամանակ, ԱՄՆ-ն նաև բանակցություններ է վարում Կանադայի հետ՝ փորձելով բացել կաթնամթերքի շուկան, կարգավորել մուտքը էլեկտրաէներգիայի և լուծել մեդիա ոլորտի օրենսդրական խնդիրները։
Ընդհանուր առմամբ, միջազգային առևտրի ոլորտում բանակցությունները բարդանում են ներքին քաղաքականության, տնտեսության և ռազմավարական շահերի բախման արդյունքում։ Չնայած տնտեսական շահերին, կողմերը դժվարությամբ են գնում փոխզիջումների, և 2026-ը կարող է դառնալ նոր հնարավորությունների ու մարտահրավերների տարի։