Ամերիկացի դերասան և հասարակական գործիչ Դեննի Գլովերը հրապարակավ հայտնել է, որ արդեն մի քանի տարի ապրում է Ալցհեյմերի հիվանդությամբ։ 79-ամյա Գլովերը, որը լայն ճանաչում է ստացել «Մահացու զենք» ֆիլմաշարում դետեկտիվ Ռոջեր Մերթոյի կերպարով, իր առողջական վիճակի մասին խոսել է NBC-ի Today հաղորդման համար Լեսթեր Հոլթին տված հարցազրույցում։
Ինչ է հայտնել Դեննի Գլովերը
Գլովերը նշել է, որ հիվանդությունն ազդել է իր խոսքի, շարժումների և հիշողության վրա, սակայն ընդգծել է, որ իր կյանքը չի ավարտվել ախտորոշմամբ։ Նրա խոսքով՝ ինքը շարունակում է զբաղվել հասարակական գործունեությամբ, հանդիպել մարդկանց և հնարավորինս պահպանել ակտիվ առօրյան։ Դերասանը շուտով կդառնա 80 տարեկան, և նրա խոսքերը ուշադրություն են հրավիրել ոչ միայն իր անձնական պատմության, այլև տարեց մարդկանց մոտ նեյրոդեգեներատիվ հիվանդությունների մասին հանրային իրազեկման վրա։
Ընտանիքի աջակցությունը
Գլովերի դուստրը՝ Մանդիսա Գլովերը, նույնպես խոսել է հոր վիճակի մասին՝ նշելով, որ ընտանիքը փորձում է աջակցել նրան հիվանդության տարբեր փուլերում։ Ալցհեյմերի հիվանդությունը սովորաբար աստիճանաբար ազդում է հիշողության, կողմնորոշման, խոսքի և առօրյա գործողությունների վրա, սակայն հիվանդության ընթացքը կարող է տարբեր լինել յուրաքանչյուր մարդու մոտ։ Գլովերի դեպքում ընտանիքի և համայնքի աջակցությունը դարձել է կարևոր հենարան։
Կինոյից մինչև մարդասիրական գործունեություն
Դեննի Գլովերի կարիերան տասնամյակներ շարունակ ընդգրկել է ինչպես մեծ էկրանին հիշվող դերեր, այնպես էլ ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում։ Բացի «Մահացու զենք» ֆիլմաշարից, նա նկարահանվել է «Մանուշակագույն գույնը» և «Places in the Heart» ֆիլմերում, իսկ 2022 թվականին արժանացել է Ջին Հերշոլթի մարդասիրական մրցանակին՝ կինոարվեստից դուրս հասարակական ներդրման համար։
Գլովերը նախկինում էլ է բաց խոսել առողջական խնդիրների մասին՝ պատմելով մանկության և երիտասարդության տարիներին էպիլեպսիայի դեմ պայքարի մասին։ Այս անգամ նրա հայտարարությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ հայտնի անձանց անկեղծ խոսքը կարող է նվազեցնել հիվանդությունների շուրջ առկա վախն ու լռությունը։
Ինչու է այս հայտարարությունը կարևոր
Ալցհեյմերի հիվանդությունը միլիոնավոր ընտանիքների է առնչվում ամբողջ աշխարհում։ Գլովերի խոսքը հիշեցնում է, որ նման ախտորոշումը միայն բժշկական փաստ չէ, այլ նաև ընտանեկան, սոցիալական և մարդկային փորձություն։ Նրա պատմությունը հանրությանը ցույց է տալիս, որ հիվանդության մասին բաց խոսելը կարող է օգնել ավելի մեծ ըմբռնում ձևավորել՝ ինչպես հիվանդների, այնպես էլ նրանց խնամողների նկատմամբ։