Դիվանագիտական դիրքորոշման փոփոխություն
Իսրայելի կառավարությունը կիրակի օրը միաձայն հավանություն է տվել առաջարկին, որով Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Օսմանյան կայսրության կողմից իրականացված հայերի զանգվածային սպանությունները պաշտոնապես ճանաչվում են որպես ցեղասպանություն։ Իսրայելի արտաքին գործերի նախարար Գիդեոն Սաարի նախաձեռնած այս քայլը նշանավորում է Իսրայելի երկարամյա քաղաքականության շրջադարձը, որը նախկինում խուսափում էր պաշտոնական ճանաչումից՝ Թուրքիայի հետ հարաբերությունները պահպանելու նպատակով։
ԱԳ նախարար Սաարը որոշումը որակել է որպես «բարոյական և պատմական պարտք»՝ նշելով, որ թեև իսրայելցի առաջնորդները նախկինում ևս ընդունել են ոճրագործությունների փաստը, պետությունը երբեք այն չի ձևակերպել խորհրդարանական քվեարկությամբ։ «Չնայած ընդարձակ և միանշանակ պատմական փաստաթղթերին, Հայոց ցեղասպանությունը մինչ օրս մնում է ժխտողականության և նսեմացման ինստիտուցիոնալ քարոզարշավի առարկա», – ասել է Սաարը կառավարության նիստում։
Աշխարհաքաղաքական համատեքստ
Այս որոշումը կայացվել է Իսրայելի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների պատմական նվազագույն մակարդակում գտնվելու ֆոնին։ Անկարան հետևողականորեն լոբբինգ է իրականացրել 1915 թվականի իրադարձությունների միջազգային ճանաչման դեմ, որի հետևանքով, ըստ պատմաբանների, զոհվել է շուրջ 1.5 միլիոն հայ։ Ի պատասխան կառավարության քվեարկության՝ Թուրքիայի ԱԳՆ-ն որոշումը որակել է որպես «քաղաքական դրդապատճառներով» պայմանավորված փորձ՝ շեղելու ուշադրությունը Գազայում Իսրայելի ռազմական գործողություններից։
Դիվանագիտական լարվածությունը սրվում է նաև Թուրքիայի կողմից Իսրայելի հասցեին հնչող մեղադրանքներով. նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը հաճախ Իսրայելին մեղադրում է Գազայում ցեղասպանություն իրականացնելու մեջ, ինչը Իսրայելը կտրականապես հերքում է։ Վերլուծաբանները նշում են, որ այս ճանաչումը կարող է լարվածություն առաջացնել նաև Ադրբեջանի հետ, որը Իսրայելի առանցքային գործընկերն է և սերտ ռազմական կապեր ունի Թուրքիայի հետ։
Հետագա քայլերը
Կառավարության միաձայն աջակցությունից հետո առաջարկը պետք է ներկայացվի Քնեսեթ՝ խորհրդարանական վերջնական քվեարկության։ Եթե այն ընդունվի, Իսրայելը կմիանա 32 այլ պետությունների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ին, Ֆրանսիային և Գերմանիային, որոնք պաշտոնապես ճանաչել են Հայոց ցեղասպանությունը։ Բանաձևը հստակ դատապարտում է պատմական փաստերի ժխտումը կամ նսեմացումը՝ ճանաչումը ներկայացնելով որպես պատմական ճշմարտության և հրեական ինքնության հիմք։