2026-ի ձևաչափի փոփոխությունը
2026 թվականի ՖԻՖԱ-ի Աշխարհի գավաթը, որն ընթանում է ԱՄՆ-ում, Կանադայում և Մեքսիկայում, նշանակալի փոփոխություն է նախորդ մրցաշարերի համեմատ։ 48 թիմերի ընդլայնված ձևաչափը թույլ է տալիս օգտագործել գոյություն ունեցող ենթակառուցվածքները՝ խուսափելով 2014 թվականի Բրազիլիայի օրինակով զանգվածային նոր շինարարություններից։ Թեև այս մոտեցումը նվազեցնում է «սպիտակ փղերի»՝ չօգտագործվող թանկարժեք օբյեկտների ռիսկը, հյուրընկալող քաղաքները դեռևս բախվում են անվտանգության, տրանսպորտի և ենթակառուցվածքների արդիականացման հետ կապված հանրային ծախսերի հետ։
Երկու տարբեր հաշվապահական գրքեր
Մրցաշարը գործում է երկու հստակ տնտեսական մոդելներով։ ՖԻՖԱ-ն պահպանում է եկամուտների կենտրոնացված համակարգ՝ միլիարդներ վաստակելով հեռարձակման իրավունքների, գլոբալ հովանավորությունների և լիցենզավորման միջոցով։ Ի տարբերություն դրա, հյուրընկալող քաղաքները բախվում են զբոսաշրջային եկամուտների և էական, հաճախ չփոխհատուցվող հանրային ծախսերի բարդ խառնուրդի։ 1994 թվականի Աշխարհի գավաթի տնտեսական ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ տեղական ինքնակառավարման մարմինների համար տնտեսական օգուտները հաճախ գերագնահատված են լինում։
Հանրային ծախսերի կառավարում
Հյուրընկալող քաղաքների վրա ֆինանսական ճնշումն ակնհայտ է։ ԱՄՆ-ում FEMA-ն հատկացրել է 625 միլիոն դոլար անվտանգության համար, իսկ Տորոնտոյում ծախսերի գնահատականները հասել են մոտ 380 միլիոն դոլարի։ Մասաչուսեթսի Ֆոքսբորո քաղաքում պաշտոնյաները հատուկ բանակցություններ են վարել՝ ապահովելու համար, որ հարկատուները չկրեն 7,8 միլիոն դոլարի անվտանգության ծախսերը։
Մարզական հաջողություններ
Տնտեսական բանավեճերի զուգահեռ՝ մրցաշարն աչքի է ընկնում մարզական իրադարձություններով։ 2026 թվականի հունիսի 26-ին ֆրանսիացի հարձակվող Ուսման Դեմբելեն հեթ-տրիկի հեղինակ դարձավ Նորվեգիայի դեմ խաղում (4-1)։ ՖԻՖԱ-ն այս ելույթը որակեց որպես «հոյակապ»՝ նշելով, որ դա Աշխարհի գավաթի պատմության մեջ երկրորդ ամենաարագ հեթ-տրիկն էր։ Այս հաջողությունները ընդգծում են 2026-ի մրցաշարի լարվածությունը ինչպես խաղացողների, այնպես էլ հյուրընկալող երկրների համար։