Արագ Ընթերցում
- Հալոնգ թայֆունի մնացորդները Ալյասկայում առաջացրել են ուժեղ քամիներ և ջրհեղեղներ։
- Կիպնուկում և Կվիգիլլինգոկում քշվել է առնվազն 12 տուն, մինչև 20 մարդ կարող է անհետ կորած լինել։
- Հարյուրավոր մարդիկ ապաստանել են դպրոցներում՝ փրկարարական աշխատանքների ընթացքում։
- Տեղական ենթակառուցվածքները, այդ թվում՝ ճանապարհները և էլեկտրական գծերը, լուրջ վնասվել են։
- Նահանգապետ Մայք Դանլիվին խոստացել է անհապաղ օգնություն և շարունակվող որոնումներ։
Ալյասկայի ծովափնյա գյուղերը՝ Հալոնգ թայֆունի ավերածությունների կենտրոնում
Հալոնգ թայֆունի մնացորդները հասան Ալյասկայի արևմտյան շրջաններ՝ առաջ բերելով ուժեղ քամիներ և կործանարար ջրհեղեղներ, որոնք ավերեցին ծովափնյա գյուղերը։ Տները քշվեցին, համայնքները հայտնվեցին դժվարին իրավիճակում։ «NewsNation»-ի հաղորդմամբ, փրկարարական օդանավեր ուղարկվեցին Կիպնուկ և Կվիգիլլինգոկ գյուղեր, որտեղ հաղորդվում էր մինչև 20 անհետ կորած մարդու մասին։
Ալյասկայի Ներքին անվտանգության և արտակարգ իրավիճակների կառավարման բաժնի ներկայացուցիչ Ջերեմի Զիդեկն ասաց. «Մենք տեղեկություններ ենք ստացել, որ մարդկանց տները քշվել են, և հնարավոր է, որ այդ տներում մարդիկ են եղել»։ Նրա խոսքերն արտացոլում էին տեղի բնակիչների անհանգստությունը, քանի որ ընտանիքները փնտրում էին անվտանգ տեղ, իսկ պաշտոնյաները փորձում էին հաշվարկել անհետ կորածներին։
Կորուստներ Կիպնուկում և Կվիգիլլինգոկում
Կիպնուկում ջրհեղեղը քշել է առնվազն ութ տուն, իսկ Կվիգիլլինգոկում՝ չորս տուն, հաստատել է Զիդեկը։ Փրկարարական որոնումները շարունակվում էին մինչև կիրակի երեկո, և դեռևս հստակ չէր, թե քանի մարդ է անհետ կորած։ Այս գյուղերը՝ ԱՄՆ-ի ամենամեկուսացված վայրերից, չունեն սովորական ճանապարհներ, բնակիչները տեղաշարժվում են տախտակամածերով, նավակներով և սահնակներով։ Թայֆունի ազդեցությունը բազմապատկվել է մեկուսացման պատճառով՝ փրկարարական աշխատանքները դարձնելով ավելի բարդ և վտանգավոր։
Տեղական ենթակառուցվածքները չեն դիմացել տարերքին։ Ճանապարհները և տախտակամածները ջրի տակ են անցել, էլեկտրական գծերը վնասվել են Բեթելում, Նապասքյակում, Նապակիակում և այլ Յուկոն-Կուսկոկվիմի համայնքներում։ Բեթելի օդանավակայանի թռիչքուղին ամբողջությամբ ծածկվել էր բեկորներով, և աշխատակիցները փորձում էին վերականգնել կապը մատակարարումների ու տարհանման համար։
Դպրոցները՝ որպես ապաստարան
Տները կորցրած և ջրհեղեղի պայմաններում, Կիպնուկի մոտ 600 բնակիչ ապաստանել են տեղի դպրոցում, իսկ Կվիգիլլինգոկում՝ մոտ 300 մարդ, ըստ «Coastal Villages Region Fund» կազմակերպության։ Դպրոցները դարձան ոչ միայն կրթության, այլ նաև հուսալքվածների ապաստարան, որտեղ մարդիկ համախմբվել էին, կիսում էին ծածկոցները, պատմությունները և հույսը, մինչդեռ դրսում տարերքը շարունակվում էր։
Ալյասկայի նահանգապետ Մայք Դանլիվին վստահեցրեց. «Կարվի ամեն ինչ, որպեսզի օգնություն ցուցաբերվի տարերային հարված ստացածներին։ Օգնությունը ճանապարհին է»։ Նրա խոսքերը հույս ներշնչեցին ընտանիքներին, որոնք սպասում էին նորություններին ու օգնության ժամանմանը։
Մեկուսացում և դիմացկունություն՝ Ալյասկայի մարտահրավերը
Տարերային աղետի հետևանքները առավել ծանր են այս մեկուսացված համայնքներում, որտեղ ավանդական ճանապարհներ չկան, իսկ կապը հիմնականում օդով ու ջրով է։ Այս պայմաններում թայֆունի ավերածությունները խզեցին կարևոր ուղիները՝ փրկարարական աշխատանքները դարձնելով ժամանակի դեմ պայքար։ Էլեկտրաէներգիայի անջատումներն ու ենթակառուցվածքների վնասումը ավելի բարդացրեցին իրավիճակը։
Զիդեկը ընդգծեց կազմակերպչական դժվարությունները. «Մենք դեռ փորձում ենք հստակեցնել, թե քանի մարդ է անհետ կորած»։ Այս անորոշությունը ծանր բեռ է համայնքների համար, որտեղ յուրաքանչյուր անհետ կորած՝ հարևան է, բարեկամ կամ ընկեր։
Պետական արձագանք և օգնության կազմակերպում
Դաշնային և նահանգային մարմինները արագ արձագանքեցին՝ ռեսուրսներ ուղարկելով։ Փրկարարական օդանավերը շրջեցին տարածքով՝ փնտրելով մարդկանց և մատակարարումներ հասցնելով։ Արտակարգ իրավիճակների թիմերը համագործակցում էին տեղական ղեկավարության հետ, իսկ կամավորները պատրաստում էին ավազի պարկեր ու անհրաժեշտ ապրանքներ։ Այս արձագանքը վկայում է Ալյասկայի համախմբվածության մասին՝ հարևանները օգնում են միմյանց, պաշտոնյաները աշխատում են բնակիչների հետ։
Այդուհանդերձ, որոնումները շարունակվում են, և վերականգնման գործընթացը դեռ երկար է լինելու՝ ինչպես նյութական, այնպես էլ հոգեբանական առումով։
Մարդկային պատմություններ՝ կորուստ և հույս
Թվերի հետևում կան ընտանիքներ, որոնց կյանքը փոխվեց ակնթարթում։ Կիպնուկի և Կվիգիլլինգոկի բնակիչների համար թայֆունը պարզապես եղանակային երևույթ չէր, այլ՝ ճակատագրական աղետ։ Տներ, որոնք սերունդներով կանգնած էին, մի քանի ժամում ջրի մեջ կորան, իսկ անհետ կորած հարազատների սպասումը դարձավ ամենամեծ ցավը։
Չնայած ավերածություններին, հայտնվեցին նաև քաջության և միասնականության դրսևորումներ։ Դպրոցի աշխատակիցները բացեցին դռները հարյուրավոր մարդկանց համար, կամավորները tirelessly մաքրում էին բեկորները, համայնքի անդամները աջակցում էին տուժածներին։ Այս միասնական արձագանքը ևս մեկ անգամ ընդգծեց Ալյասկայի համայնքների դիմացկունությունը։
Ապագայի հույսը՝ վերականգնում և գնահատում
Երբ ջրերը սկսում են նահանջել, ուշադրությունը կենտրոնանում է վերականգնման վրա։ Պաշտոնյաները գնահատում են վնասների ծավալը՝ ենթակառուցվածքների վերանորոգումից մինչև ընտանիքների հոգեբանական աջակցություն։ Օգնության կազմակերպություններն աշխատում են մատակարարումների ուղղությամբ, իսկ հոգեբանները պատրաստ են աջակցել կորուստ ապրածներին։
Նահանգապետ Դանլիվիի խոստումը՝ օգնության մասին, որոշակի վստահություն է ներշնչում, բայց վերականգնման ճանապարհը երկար է։ Կիպնուկի, Կվիգիլլինգոկի և ամբողջ Ալյասկայի համար այս թայֆունի ազդեցությունը կմնա հիշողություններում և նորոգման ջանքերում երկար տարիներ։
Չնայած երկրի մյուս մասերում եղանակային այլ արտակարգ իրավիճակների, Ալյասկայի փորձը հիշեցնում է բնության ուժի մասին և մարդու բնակավայրերի փխրունությունը։ Փրկարարական աշխատանքների շարունակության և համայնքների վերականգնման ընթացքում ամբողջ աշխարհը հույսով սպասում է փրկության ու վերականգնման պատմություններին։
Հալոնգ թայֆունի ավերածությունները Ալյասկայի ծովափնյա գյուղերում բացահայտում են մեկուսացված համայնքների թե՛ խոցելիությունը, թե՛ տոկունությունը։ Փրկարարական թիմերի արագ արձագանքը և միասնականությունը վկայում են հասարակության ուժի մասին։ Սակայն անհետ կորածների անորոշությունը և վերականգնման մարտահրավերները ընդգծում են, որ հեռավոր բնակավայրերում արտակարգ իրավիճակների պատրաստվածությունը և աջակցության ցանցերը պետք է բարելավվեն։