Օրինագծի ընդունումը՝ երկարատև բանակցություններից հետո
Ավստրալիայի դաշնային կառավարությունը Սենատում հաջողությամբ ընդունել է Հաշմանդամության ազգային ապահովագրության սխեմայի (NDIS) բարեփոխումների մասին օրինագիծը։ Օգոստոսի 18-ին կայացած քվեարկությունը հնարավոր է դարձել իշխող Լեյբորիստական կուսակցության և ընդդիմադիր Կոալիցիայի միջև կնքված գործարքի արդյունքում։ Օրինագիծը, որի նպատակն է զսպել տարեկան 50 միլիարդ դոլարից ավելի արժեցող համակարգի ծախսերը, այժմ կուղարկվի Ներկայացուցիչների պալատ՝ վերջնական հաստատման։
Առողջապահության նախարար Մարկ Բաթլերը և NDIS-ի հարցերով նախարար Ջենի Մաքալիսթերը հայտնել են, որ կառավարությունը ներկայացրել է 63 փոփոխություն՝ անհրաժեշտ աջակցություն ստանալու համար։ Այս միջոցառումները, ըստ կանխատեսումների, առաջիկա չորս տարիների ընթացքում բյուջետային ծախսերը կկրճատեն 37,8 միլիարդ դոլարով։ Նախարար Բաթլերը նշել է, որ բարեփոխումները կենսական նշանակություն ունեն սխեման խարդախներից և անբարեխիղճ մատակարարներից պաշտպանելու համար։
Վերահսկողության խստացում
Օրինագիծը ներդնում է խստացված հակակոռուպցիոն միջոցառումներ։ Սահմանվել են նոր քրեական և քաղաքացիական պատժամիջոցներ այն մատակարարների համար, որոնք կտրամադրեն կեղծ տեղեկություններ կամ կզբաղվեն խարդախությամբ։ Հաշմանդամության ազգային ապահովագրության գործակալությունը (NDIA) կստանա հավելյալ լիազորություններ՝ արագ արձագանքելու և կարգավորող գործողություններ ձեռնարկելու համար։
Ի պատասխան քննադատությունների՝ կառավարությունը ստեղծել է հատուկ «բարձրացման ուղի» (escalation pathway) այն մասնակիցների համար, ովքեր ունեն 24-ժամյա խնամքի կարիք։ Մաքալիսթերը պարզաբանել է, որ այս խմբի մասնակիցները հնարավորություն կունենան դիմելու պլանի փոփոխման համար, ինչը կպաշտպանի նրանց աջակցության կտրուկ կրճատումներից։
Քաղաքական տարաձայնություններ
Չնայած փոփոխություններին՝ օրինագիծը շարունակում է մնալ վիճահարույց։ Կանաչների կուսակցությունը և անկախ սենատոր Դեյվիդ Պոկոկը քննադատել են բարեփոխումների արագությունը՝ նշելով, որ դրանք կարող են վտանգել հազարավոր մարդկանց աջակցությունը։ Պոկոկը հատկապես մտահոգություն է հայտնել նախարարական այն լիազորությունների վերաբերյալ, որոնք թույլ են տալիս կտրուկ կրճատել ֆինանսավորումը՝ մտավախություն ունենալով, որ դա կհանգեցնի մարդկանց մեկուսացման և բռնության ռիսկերի աճի։