Հուլիսի 15-ին համաշխարհային կինովարձույթում տեղի ունեցավ Քրիստոֆեր Նոլանի «Ոդիսական» ֆիլմի պրեմիերան, որը դարձավ վերջին տարիների ամենասպասված և քննարկված կինոիրադարձություններից մեկը։ 250 միլիոն դոլար արտադրական բյուջե ունեցող այս ժապավենը, որն ամբողջությամբ նկարահանվել է IMAX տեխնոլոգիայով, դիտարկվում է որպես լուրջ փորձություն՝ պարզելու, թե արդյոք հանդիսատեսը դեռ պատրաստ է կինոթատրոններում դիտելու մասշտաբային, ոչ ֆրանշիզային նախագծեր։
Ֆիլմի քննադատական ընդունելությունը հակասական է։ The Telegraph-ը և Empire-ը ֆիլմն անվանել են «տարվա կինո» և «հսկայական մասշտաբի աշխատանք», ընդգծելով Նոլանի՝ կինոյի ավանդական ձևաչափը պահպանելու վճռականությունը։ Միևնույն ժամանակ, Time-ի գրախոսը ֆիլմը որակել է «ձանձրալի» և «պղտոր»՝ նշելով, որ չնայած տեխնիկական փայլուն կատարմանը, պատմողական տեմպը և էմոցիոնալ կապը հանդիսատեսի հետ թույլ են։
Դերասանական կազմը, որում ընդգրկված են Մեթ Դեյմոնը (Ոդիսևս), Էն Հեթուեյը (Պենելոպե) և Ռոբերտ Պատինսոնը (Անտինոյ), արժանացել է մասնագիտական դրվատանքի։ The Hollywood Reporter-ը հատկապես առանձնացրել է Հեթուեյի խաղը, իսկ Deadline-ը նշել է Թոմ Հոլանդի (Տելեմաքոս) դերակատարման հասունությունը։ Այնուամենայնիվ, քննադատների մի մասը նշում է, որ Լյուպիտա Նյոնգոյի կերպարները՝ Հեղինեն և Կլիտեմնեստրան, ստացվել են աննշան՝ ֆիլմի գերհագեցած կառուցվածքի պատճառով։
Ֆիլմում ժամանակակից լեզվի օգտագործումը նույնպես դարձել է բանավեճի առարկա։ Նոլանը և Հոլանդը պաշտպանել են այս մոտեցումը՝ պնդելով, որ հնագույն էպոսի հաղորդակցումը ժամանակակից հանդիսատեսին պահանջում է լեզվական որոշակի ազատություն։ Թեև ֆիլմի տեխնիկական կողմը՝ օպերատոր Հոյտե վան Հոյտեմանի աշխատանքով հանդերձ, անվիճելիորեն տպավորիչ է, ֆիլմի հաջողությունը տոմսարկղերում դեռևս մնում է հարցական՝ հաշվի առնելով դրա երեքժամյա տևողությունը և էպիզոդիկ կառուցվածքը։