Արագ Ընթերցում
- «Մանչեսթեր Յունայթեդը» դիտարկեց Ջանլուիջի Դոննարումայի տրանսֆերը, սակայն հրաժարվեց 122 միլիոն ֆունտանոց ընդհանուր արժեքի պատճառով։
- Դոննարումայի աշխատավարձի պահանջները նրան կդարձնեին «Յունայթեդի» ամենաբարձր վարձատրվող խաղացողը։
- Ակումբը փոխարենը ձեռք բերեց բելգիացի դարպասապահ Սեննե Լամենսին՝ 18 միլիոն ֆունտով։
- Դոննարուման տեղափոխվեց «Մանչեսթեր Սիթի» և աչքի ընկավ իր դեբյուտում։
- «Յունայթեդի» տրանսֆերային մոտեցումը փոխվեց՝ կողմնորոշվելով ֆինանսական կարգապահության և շուկայական արժեքի վրա։
Դոննարումայի պահանջները բախվեցին «Յունայթեդի» հավակնություններին
Անգլիայի ֆուտբոլային ամառային տրանսֆերային պատուհանի բացման պահին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» ղեկավարությունը կրկին կանգնեց դժվարին ընտրության առաջ․ ինչպես համալրել թիմը բարձրակարգ ֆուտբոլիստով՝ առանց գերազանցելու ակումբի ֆինանսական սահմանափակումները։ Եվրոպայի 2020 թվականի չեմպիոն, Փարիզի «Սեն Ժերմենի» դարպասապահ Ջանլուիջի Դոննարուման հայտնվեց այս պատմության կենտրոնում։ «Յունայթեդը», ցանկանալով ուժեղացնել դարպասապահի դիրքը, լրջորեն դիտարկում էր նրա տրանսֆերը։ Սակայն, իրավիճակը արագորեն վերածվեց ոչ թե ֆուտբոլային, այլ՝ ֆինանսական քննարկման։
122 միլիոն ֆունտանոց խնդիրը
Դոննարումայի ներկայացուցիչները «Յունայթեդին» ներկայացրին պայմանագիր, որը զարմացրեց նույնիսկ Պրեմիեր լիգայի փորձառու գործիչներին։ Սկզբնական տրանսֆերային գումարը՝ 35 միլիոն ֆունտ, ընդամենը սկիզբն էր։ Ամենամեծ բարդությունը Դոննարումայի վարձատրության պահանջներն էին․ տարեկան՝ 17.4 միլիոն ֆունտ, շաբաթական՝ 330,000 ֆունտ։ Հինգ տարվա ընթացքում ընդհանուր արժեքը հասնում էր տպավորիչ 122 միլիոնի, որից 87 միլիոնը՝ միայն աշխատավարձ։ Այս ցուցանիշը Դոննարումային կդարձներ «Յունայթեդի» ամենաբարձր վարձատրվող ֆուտբոլիստը։
Ֆինանսական հետևանքները ակնհայտ էին։ Ակումբը, որը դեռ փորձում էր վերականգնվել տարիների թանկարժեք սխալներից, քաշվեց։ Հիշողություններն այն գործարքների մասին, երբ «Յունայթեդը» գերծախսել էր, դժվարությամբ ազատվելով բարձր աշխատավարձ ստացող խաղացողներից, դեռ թարմ էին։ Ակումբի ղեկավարությունը որոշեց շարունակել վստահել Անդրե Օնանային, Ալթայ Բայընդիրին և Թոմ Հիտոնին։
Նոր ռազմավարություն և այլընտրանքային ընտրություն
Դոննարումայի ապագան անորոշ մնալով՝ «Յունայթեդի» ուշադրությունը տեղափոխվեց այլ ուղղությամբ։ Երբ Օնանան տեղափոխվեց վարձավճարով «Տրաբզոնսպոր», իսկ տրանսֆերային պատուհանը մոտենում էր ավարտին, ակումբը վերջին պահին ձեռք բերեց երիտասարդ բելգիացի դարպասապահ Սեննե Լամենսին՝ 18 միլիոն ֆունտով։ Այս տրանսֆերը, թեև ոչ այնքան աղմկահարույց, համապատասխանում էր «Յունայթեդի» նոր մոտեցմանը՝ խելամիտ ծախսեր և կայուն աշխատավարձային պլան։ Ակումբի ղեկավարությունը նաև կարճ ժամանակով դիտարկեց Արգենտինայի աշխարհի չեմպիոն Էմիլիանո Մարտինեսի տրանսֆերը, սակայն «Աստոն Վիլայի» 30 միլիոն ֆունտանոց պահանջը և Մարտինեսի 10 միլիոն ֆունտանոց աշխատավարձը նույնպես անհասանելի դարձան։
«Յունայթեդի» մերժումը՝ համաձայնել Դոննարումայի պայմաններին, ոչ միայն ֆինանսական զգուշության մասին էր, այլև՝ անցյալի սխալներից դասեր քաղելու։ Ակումբի տրանսֆերային ռազմավարությունը, հաճախ քննադատված անխնա ծախսերի և տարիքի նկատմամբ անտարբերության համար, այժմ փոխվում էր։ Նպատակն էր՝ այլևս չկրկնել սխալները, որոնք ակումբին ստիպել էին երկարատև, բարձր աշխատավարձով պայմանագրերով ֆուտբոլիստներ պահել։
Դոննարումայի դեբյուտը «Սիթիում» և «Յունայթեդի» արձագանքը
Մինչ այդ, Դոննարուման ուղևորվեց «Մանչեսթեր Սիթի», որտեղ հինգ տարվա պայմանագիր ստորագրեց և անմիջապես աչքի ընկավ Մանչեսթերյան դերբիում։ Նրա դեբյուտը ցույց տվեց այն որակները, որ «Յունայթեդը» գնահատում էր՝ արագ ռեակցիա, սառնասրտություն, կարևոր պահի փրկարար դարպասապահություն։
Ակումբի երկրպագուներն ու փորձագետները սկսեցին քննարկել՝ արդյոք «Յունայթեդի» ֆինանսական զգուշությունը զրկեց թիմին բացառիկ տաղանդ ձեռք բերելու հնարավորությունից։ Մյուսները համոզված էին, որ ակումբի նոր մոտեցումը ճիշտ էր՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ֆուտբոլի տնտեսության անկայունությունը և բարձրարժեք տրանսֆերների հետ կապված ռիսկերը։
Հետևանքները «Յունայթեդում»
Դոննարումայի պատմությունը պարզապես տրանսֆերային սագա չէր․ այն արտացոլում էր «Յունայթեդում» ընթացող խորքային փոփոխությունները։ Ակումբի որոշումը՝ առաջնահերթ համարել ֆինանսական կայունությունը, ուղերձ էր բոլորի համար՝ խաղացողներին, գործակալներին, մրցակիցներին։ Սա նշանակում էր, որ «Օլդ Թրաֆորդը» այլևս անսահման ծախսերի վայր չէ։ Այս փոփոխությունն իր հերթին նոր մարտահրավերներ բերեց․ ակումբի երկրպագուները, որոնք սպասում էին գերլարված տրանսֆերների և տիտղոսների, պետք է վստահեն մի գործընթացի, որտեղ կայունությունը գերակայում է փայլին։
Դոննարումայի տրանսֆերից հետո «Յունայթեդի» ամառային գործարքները բնորոշվում էին զսպվածությամբ։ Բենջամին Սեշկոյի և Բրայան Մբեումոյի ձեռքբերումները իրականացվեցին շուկայի արժեքի և աշխատավարձային սահմանների շրջանակում։ Ոմանց համար սա ավարտ էր՝ այն ժամանակաշրջանի, երբ ակումբը ցանկացած գնով գնում էր մեծ անուններ։ Մյուսների համար՝ նոր փուլ, որտեղ գերակայում են իրատեսությունը և հաշվարկված մոտեցումը։
Ֆինանսական իրողություններն ու տրանսֆերների ապագան
Դոննարումայի գործարքի թվերը տպավորիչ են, սակայն դրանք արտացոլում են էլիտար ֆուտբոլի ընդհանուր միտումը․ աշխարհահռչակ ֆուտբոլիստների գնային աճը և ակումբների համար՝ գնման նախքան մեծ հաշվարկների անհրաժեշտությունը։ Պրեմիեր լիգան, ֆինանսական հոսքերի և գլոբալ ուշադրության պայմաններում, դարձել է այն վայր, որտեղ հավակնությունը բախվում է հաշվապահությանը։
«Մանչեսթեր Յունայթեդի»՝ Դոննարումայի տրանսֆերից հրաժարվելը, ոչ միայն այս ամառվա որոշում էր, այլև՝ ապագայի մասին։ Ակումբը, չցանկանալով խախտել աշխատավարձային հավասարակշռությունը մեկ ֆուտբոլիստի համար, ցույց տվեց երկարաժամկետ պլանավորման պատրաստակամություն։ Գերծախսի և մեծ անունների դարաշրջանը, կարծես, ավարտվում է՝ ճանապարհ տալով հաշվեկշռին, խորությանը և հարմարվողականությանը։
Երբ պատմությունը հանգիստ է, մի հարց մնում է՝ արդյոք «Յունայթեդի» զսպվածությունը արդյունք կտա խաղադաշտում, թե երկրպագուները հետագայում կհիշեն Դոննարումայի տրանսֆերը՝ որպես բաց թողնված հնարավորություն։
«Մանչեսթեր Յունայթեդի»՝ Ջանլուիջի Դոննարումայի 122 միլիոն ֆունտանոց տրանսֆերային պահանջին չհամաձայնվելը նշանավորում է ակումբի մոտեցման շրջադարձային պահը։ Ֆինանսական կայունությունը գերադասելով՝ «Յունայթեդը» կարող է հրաժարվել կարճաժամկետ փայլից՝ հանուն երկարաժամկետ առողջության, ինչը կարող է փոխել ակումբի հաջողությունները առաջիկա մրցաշրջաններում։
Աղբյուրներ՝ Mirror, The Telegraph
