Գազայի հատվածում հումանիտար և անվտանգային իրավիճակը արմատական փոփոխությունների է ենթարկվում։ Արբանյակային պատկերները հաստատում են, որ Իսրայելը շարունակում է ընդլայնել իր ռազմական ամրությունները՝ կառուցելով մշտական ռազմակայաններ, ճանապարհներ և դիտակետեր։ Մինչ միջազգային հարթակներում քննարկվում են վերակառուցման ծրագրեր, տեղում իրականությունը վկայում է տարածքային վերահսկողության ամրապնդման մասին։
Հրադադարի ռեժիմի պարբերական խախտումները և քաղաքացիական բնակչության նկատմամբ կիրառվող ուժը լուրջ մտահոգություն են առաջացնում մարդու իրավունքների պաշտպանության տեսանկյունից։ Գազայի բնակչությանը սահմանափակ տարածքներում կենտրոնացնելու և անվտանգային խիստ զտումների ենթարկելու մոտեցումը հակասում է միջազգային իրավունքի նորմերին։ Այս գործընթացները, որոնք հաճախ արհեստականորեն ներկայացվում են որպես զարգացման ծրագրեր, իրականում սպառնում են տարածաշրջանի երկարաժամկետ կայունությանը։
Հայաստանի համար, որը գտնվում է աշխարհաքաղաքական բարդ հանգույցում, այս իրադարձությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես է միջազգային իրավունքի թուլացումը հանգեցնում նոր հակամարտությունների։ Միջազգային հանրության կողմից քաղաքացիական անձանց պաշտպանության և կանոնների վրա հիմնված կարգի պահպանման պահանջը մնում է միակ ուղին՝ կանխելու տարածաշրջանային անվտանգային ճգնաժամերի խորացումը։